Ve Bahar Hoşgele..

Ne zaman kızıma şöyle uzaktan baksam zamanın nede çabuk geçtiğini, durdurup biraz o yaşta, o ayda, o günde ve anda kalmanın mümkün olmadığını fark ediyorum.. 

Mevsimlerden Nisan’a gelmişiz.. Nisan ki en kıymetlisi ayların.. Her yan bahar olmuş, baktığım her yer yeşil, maviye bürünmüş, kızımın saçları bahar kokar olmuş, benim yüzüme bir tebessüm konmuş, içimdeki özlem derinleşip durmuş..

 Şimdilerde kızımı hep bu pencerenin önünden bahçeyi, top koşturan çocukları, arka mahalle seslerini dinleyip, dikkatle gözlemlerken buluyorum. Her an yeni bir şey yapar oldu, kelimeleri çoğaldı, teyzesi ve dayısının peşinden ayrılmaz oldu. Ağlama sesiyle değil “anne” seslenişiyle uyanır oldu ki, bu beni çook mutlu kılıyor. Deliksiz gecelere kucak açtık, ben hala alışamasam da : )) 

İşte böyle geçiyor günler.. Dönüyor gün her defasında akşama..

You may also like

2 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir