Böyle bir ÅŸarkısı vardır Yavuz Bingöl’ün. “Yine yollara düşmek var.. yine yalnızlık.. yine unutulmak var.. unutamadım..” diye devam eder gider, çok severim, severek dinlerim. Åžimdi bizde yine yollara düşüyoruz. Bir süre memlekette olacağız anne – kız. Bu süre zarfında her ne kadar etrafımız kalabalık olsada hep içimizde yalnızlık taşıyacağız. Kızım büyüdükçe babasıyla ayrı geçen vakitleri daha bir farkeder ve anlar oldu. Onu heyecanla bekleyiÅŸi, kapıda görünce napacağını bilememesi, böyle zamanları zor kılıyor.

Evet yola düşüyoruz, ama burdan çok uzaklaşmaya niyetimiz yok, yine ses vermeye devam edeceğiz, oyuncaklara devam edeğiz.Belki yeniliklerle döneriz ; ) Sizden de aynı şeyi bekliyorum. Yorumlarınızı eksik etmeyin, yalnız bırakmayın bizi..

Yollar en fazla aradaki mesafeyi açıyor, ama kalp aynı yerinde ve insan gittiği heryere kendini de götürüyor. Sevgisini, yalnızlığını, hüznünü. Kalbim hep geride kalanlarda oluyor bütün yolculuklarımda.

Yine kalbim seninle..

* FotoÄŸraf 2009 Safranbolu gezimizden.

Okumaya Devam Et / Yorumla »