Evet sonunda, çünkü uzun bir süredir bununla uğraşmaktayım. Sessizliğimden anlaşıldığı üzre : ) Nedense bir işi bitirmeden bir diğerine odaklanamıyorum bir türlü, bloga yazmak benim için gerçekten vakit ve dinginlik istiyor. Böyle olmayınca da hep fırsat kollanıp duruluyor ama bir türlü yazılamıyor.

Kısa bir süre önce Limon Kukla Tiyatrosu bana, el kuklaları yapıp yapamayacağımı sordu. Bende açıkçası çok düşünmeden ama biraz tedirgin bir şekilde neden olmasın dedim. Deneyebilirim. Tedirgin çünkü daha önce hiç çalışmamıştım. Aslında karakterler belliydi, ben kıyafetler konusunda özgür bırakılmıştım, bu benim için bir artıydı ama ben nasıl uygulayacağımı bilemedim bir türlü, düşündüm, araştırdım, örnekler buldum, hatta kumaşlar sipariş ettim ve sonunda yapmaktan vazgeçtim. Çünkü çok daha profesyonel ellerde çalışılması gerekiyormuş gibi geldi ta ki babamla konuşana kadar. Beni her daim yüreklendiren, her başarımın ardında mutlaka varlığı olan babam.. “Dene kızım olmazsa olmasın, ama sen denemiş olursun, vazgeçmiş değil” dedi. Ve denedim. Zorlandım, yoruldum, belki yordum, ama çok keyif aldım, çok heyecanlandım, bitene kadar hep kurtlarla uğraştım rüyalarımda : ) ve bitirdim.

“Yaptığınız iş rüyalarınıza giriyorsa onu önemsiyorsunuz demektir” derdi bir büyüğüm. Ben sıklıkla yaşıyorum artık bunu. Ne zaman bir sipariş alsam gece boyu onu giydiriyorum rüyamda, dikip biçiyorum : ))

Yakın zamanda bu kuklalarla, yirmi ayrı şehirde gösterisi yapılacak “Üç Kardeş ve Muhteşem Kurt” un afişlerini de hazırlandıktan sonra buradan paylaşırım sizlerle..

Şimdi biriken siparişlere koyulma vakti..

Dipnot: Her çalışmamda beni yürekten destekleyen eşime ve kurt için kalıp hazırlamamda benden yardımını esirgemeyen anneme ( kayınvalideme ) buradan teşekkürler.