Evet sonunda, çünkü uzun bir süredir bununla uğraşmaktayım. Sessizliğimden anlaşıldığı üzre : ) Nedense bir işi bitirmeden bir diğerine odaklanamıyorum bir türlü, bloga yazmak benim için gerçekten vakit ve dinginlik istiyor. Böyle olmayınca da hep fırsat kollanıp duruluyor ama bir türlü yazılamıyor.

Kısa bir süre önce Limon Kukla Tiyatrosu bana, el kuklaları yapıp yapamayacağımı sordu. Bende açıkçası çok düşünmeden ama biraz tedirgin bir ÅŸekilde neden olmasın dedim. Deneyebilirim. Tedirgin çünkü daha önce hiç çalışmamıştım. Aslında karakterler belliydi, ben kıyafetler konusunda özgür bırakılmıştım, bu benim için bir artıydı ama ben nasıl uygulayacağımı bilemedim bir türlü, düşündüm, araÅŸtırdım, örnekler buldum, hatta kumaÅŸlar sipariÅŸ ettim ve sonunda yapmaktan vazgeçtim. Çünkü çok daha profesyonel ellerde çalışılması gerekiyormuÅŸ gibi geldi ta ki babamla konuÅŸana kadar. Beni her daim yüreklendiren, her baÅŸarımın ardında mutlaka varlığı olan babam.. “Dene kızım olmazsa olmasın, ama sen denemiÅŸ olursun, vazgeçmiÅŸ deÄŸil” dedi. Ve denedim. Zorlandım, yoruldum, belki yordum, ama çok keyif aldım, çok heyecanlandım, bitene kadar hep kurtlarla uÄŸraÅŸtım rüyalarımda : ) ve bitirdim.

“Yaptığınız iÅŸ rüyalarınıza giriyorsa onu önemsiyorsunuz demektir” derdi bir büyüğüm. Ben sıklıkla yaşıyorum artık bunu. Ne zaman bir sipariÅŸ alsam gece boyu onu giydiriyorum rüyamda, dikip biçiyorum : ))

Yakın zamanda bu kuklalarla, yirmi ayrı ÅŸehirde gösterisi yapılacak “Üç KardeÅŸ ve MuhteÅŸem Kurt” un afiÅŸlerini de hazırlandıktan sonra buradan paylaşırım sizlerle..

Åžimdi biriken sipariÅŸlere koyulma vakti..

Dipnot: Her çalışmamda beni yürekten destekleyen eşime ve kurt için kalıp hazırlamamda benden yardımını esirgemeyen anneme ( kayınvalideme ) buradan teşekkürler.