Bahardı, Yaz Geldi..

Öğrendim ki her şey anında, her şey zamanında güzelmiş, sevinçler ve heyecanlar paylaşılınca o an, bir kıymeti bir değeri olurmuş..

Sessizliğimizde biz, çokça çalıştım, bir anne-baba, memleket ziyareti yaptım, bir kırtasiye firması kurduk, açılışımızda sevdiklerimizi ağırladık, kızlarımı büyüttüm, onlarla büyüdüm..

Bahardı.. yaz geldi..

Günler çabucak geçti..

Continue Reading

Kızım artık 2 yaşında !

Her gün biraz daha büyüyor, hayattan yaş alıyor, öğreniyor, farkediyor, keşfediyorsun. Sandalyenle heryere uzanabileceğini düşündüğünden, tüm gün onu odadan odaya taşıyarak geziyor, kollarını bağlayıp bana “hıhh” yaparak küstüğünü ifade ediyorsun. Kardeşinin ağlamalarını ilk sen duyup “kaydeşşş alıyooo” nidalarıyla dolanıyorsun evde, dahası herşeyi “neydee” diyerek istiyor bazende soruyorsun. “Anne bu neyde”, ” anne baba neyde” “anne bebi neyde” “anne mama neyde” neyde.. neyde..

Şimdi karşımda oyuncaklarınla yemek pişirip yiyorsun. Seni böyle izlemek.. hayatını.. keşiflerini.. müthiş güzel bebeğim..

Sen hep benim bebeğim olarak kalacak olsanda, artık iki yaşına girip çocukluğa ilk adımını attın.. İçimde sana dair bir yığın temenni var, ama özetle hep güzel günler gör, güzel zamanlardan geç kızım..

İyiki doğdun..

Continue Reading

Muhammed Eymen’in Hoşgeldin Kurabiyeleri

Anne olmak, sıcakcık bir çift gözle buluşmak ve o an.. dünyadaki herşeye bedel..

Arkadaşım Hatice’nin şimdi hastanede kollarına almayı beklediği bebeği için, dün hoşgeldin kurabiyeleri hazırladık. Büyük heyecanla, keyifle sonlara doğru yorgunluktan ne konuştuğumuzu bilmeyerek ama hep tebessümle dua ederek, ona uzun huzurlu bir ömür dileklerimizle..

Her kurabiye bir öncekinden daha güzel oluyor. Sanırım giderek geliştiriyorum bende. Şimdiye kadar yaptığım en güzel kurabiyeler bunlar oldu diyebilirim. Sevgili arkadaşım Cemile’yle birlikte giriştik işe. Tüm gün uğraştık durduk. Taktiri size bırakıyorum. Nasıl olmuşlar? 

Not: Hoşgeldin kurabiyeleri için ben Zencefilli Büskivi tarifini kullanıyorum.

Continue Reading

Uzaklardan, bir mutlu an

Herhalde hepimizin kendini şu hayatta zaman zaman şanslı hissettiği anlar vardır. Ben kendimden iki ve dört yaş büyük olan teyzemlerden ötürü bu konuda kendimi hep şanslı hissetmişimdir. Onlar varlıklarıyla çoğu zaman bana teyze olmaktan ziyade abla ve arkadaş olmuşlardır. Öyle ki çocukluğunda en samimi arkadaşın kimdi diye sorsalar, hemen teyzelerimin isimleri dökülüverir : ) 

Continue Reading