Bir çocuk için oyun her şey demek, bütün keşiflerini, becerilerini, zihinsel, fiziksel deneyimlerini bu yolla kazanıyor çocuklar. Bütün gün bir kova ve kürekle de oynayabiliyor (Asude)  beş dakikada bir oyuncak ve oyun değiştirerek de (Sevde)

Bu koşturmacalarda zamanın ne kadar çabuk geçtiğini onlara bakınca daha iyi görebiliyorum ve her gün bir kez daha söz veriyorum onlarla daha fazla oyun kuracağıma, ütü yapmam gerek, yemeğin yetişmesi gerek, mama saati, uyku saati demeden, geçen vakti düşünmeden sadece oynayacağıma. Çoğunlukla içimdeki anne bir yerde dur diyor, hatta bazen hiç başlamama dahi izin vermiyor. Ve ben biliyorum ki en uzun oyunlarını benimle oynuyor kızım hiç sıkılmadan,yorulmadan, bıkmadan..

Bir iki hafta önce bazı fotoğraflarını paylaşıp size sorduğum şey bir oyun halısı oldu. Özel gün hediyesi olarak, her ziyaretlerine gittiğimde derin bir oyunun içinde bulduğum, tanıdığım en güzel oyun kuran üç erkek çocuk için hazırlandı.

İçerisinde bir havaalanı, hastane, benzin istasyonu,oto yıkama, itfaiye, okul, cami, pastane, cafe, inşaat alanı, polis karakolu, gar, park ve evler bulunan koca bir şehir bu halı.

Bu da aldığım en güzel teşekkür fotoğrafı..

Sevgili Seyhan’ dan gelen mimi ancak cevaplayabiliyorum. Gerçi şu gülerde havanın kapalı olmasıyla çektiğim bütün fotoğrafların biraz karanlık çıksada yayınlayalım artık.

Sorumuz şu:

 Şu günlerde sizinki/sizinkilerin en favori oyuncağı hangisi?

Asude’ nin şu ara en sevdiği hatta oynayabildiği tek şey, çıngıraklı patikleri bir türlü  fotoğraflayamadım . Neden acaba : ))

Sevde’ ye gelirsek, kızım kendi başına oynamayı çok fazla sevmiyor, belki de yaş itibariyledir (25 aylık) bilemiyorum. Kendi başına yalnızca mutfağıyla oynuyor. Onun haricinde bütün oyuncaklarıyla biz yanındaysak keyifle oynayabiliyor. Değilsek yüzlerine bile bakmıyor. Günlerce yerlerinden kıpırdamadıkları unutuldukları oluyor : )

Kalusu olmadan uyumuyor, kitap okumuyor, o mutlaka yanında olacak. En sevdiği. Ve bebekleri, kalu kadar olmasada onlarıda seviyor. Tek tek ilgilenip, arabasıyla gezintilere çıkarıyor.

Her kız çocuk gibi oda mutfak eşyalarını çok seviyor. Bol bol yemek yapıyor. Ayrıca suyla oynamayı çok seviyor. Bardaklarına doldurup bize “ka” getiriyor. “ka” kahve oluyor : )

Benim dikiş makinamın kapağını at yapıp üzerine çıkmaya başlayınca ona aldığımız sallanan at da şu aralar favorisi.

Bu küplerde çook eskilerden ama hala cazibesini koruyor. Şu aralar en çok üzerindeki resimleri tekrar ediyor, arada ardarda dizip araba olarak kullanıyor yada üst üste koyup kule yapıyor.Birde görünürde olmayan arabalarımız yada araba haline getirdiğimiz oyuncaklarımız var. Tabiki arabalar hep babayla oyun kurduğunda piyasaya çıkıyor : ))

 Bizde Ensar Bera ‘nın

ve Yağmur’un oyuncaklarını merak ediyoruz.

Şu aralar kızımın oyun oynama ihtiyacının eskiye nazaran daha da artığını dikkat süresinin uzadığını ve kendi kendini kısmende olsa oyalayabildiğini farkediyorum. Hazır durum böyleyken ilerleme ve gelişme varken bizde türlü aktivitelerle bu zamanı değerlendiriyor ve birlikte oyunlar geliştiriyoruz. Bu kutu ve tepsisi aslında Montessori materyallerinden biri “Nesne süreklilik kutusu ve tepsisi”

Bu kutuyu ilk hazırladığımda kızım 10 aylıktı. Ve daha ziyade kutuyu yemekle ilgilenmişti. Şimdilerde ise gayet güzel oynuyor. İzlediğim bir videoda küçük bir bebekcik dakikalarca hiç bıkmadan topu atıp tepsiye gelişini izliyordu, ve çok hoşuma gitmişti. Şimdi aynı şeyi kızım yapıyor. Kolay ve basit yapılabilen bir materyal, sadece topun tepsiye rahat gelebilmesi için altını bir parça kartonla yükseltmek gerekiyor.

Sonrası neşeli, eğlenceli ve öğretici oyun zamanı oluyor..