Eveeet.. Bugün itibariyle arkadaşımın hafta sonu yapılacak olan nişanına gitmek üzere yapılan kurabiyelerim yola çıkmış bulunuyor.

Bir kez daha anladım ki böyle şeyleri bebekle yapmak gerçekten zor oluyormuş: ) ama yinede bazen bazı şeyleri yapmaktan kendini alamıyor insan.

Kızımın diş buğdayı için planladığım kurabiyeler, bir türlü gelemeyen dişlerimiz yüzünden hep erteleniyordu. Denemek istiyor ama sebep bulamıyordum bir türlü. Sonunda çıktı ve kızımdan evvel arkadaşımın nişanına nasip oldu : )

Elimde bazı malzemelerin olmaması (özellikle şeker hamuru) ilk başlarda beni endişelendirdi ama daha sonra başka alternatifler geliştirip açığı kapatmaya çalıştım.

Kurabiyeleri zencefili yapmak istiyordum. Bunun için Hanimiş’in zencefilli bisküvi tarifini kullandım. Beklediğimden biraz daha esmer bir hamur oldu ve çok iyi bir sonuç aldım.Fırından çıkınca harika kokuyorlardı.Hatta iki gündür ev zencefil kokuyor : )

İlkin sadece kenar çerçevesiyle süslemeyi düşünüyordum kurabiyeleri, sonra çok sade olabileceğini düşünüp royal icing’la üzerini tamamen kapattım ve her bir kurabiyeye ikişer adet şeker kalp ekleyerek süsledim. Ardından hafta sonu kahramanlarımızın isimlerini de kurabiyelerimize ekleyip bitirdik.

Akşam son rötuşlar yapıldı paketlenip kurdelelerle bağlandı ve bugün memlekete gitmek üzere kargoya teslim edildi : )

Aksaklıklar olmadı mı oldu. Yine de ben çok keyif aldım yaparken, çok mutlu oldum, çok dua ettim, her daim tebessüm dolu olsun diye arkadaşım, bir ömür aydın olsun diye kalbi..

İşte böyle.. Hafta sonunu sabırsızlıkla bekliyorum..