Bu hafta Malatya’ dan gelen annane ve dedemizi ağırlayacağız evimizde.. Sevinçliyiz, özlem doluyuz, şimdiden bu kısacık zaman nasıl yetecek bize diye düüşünüp duruyoruz. Günler daha uzun ve dolu dolu geçsin diye dua ediyoruz : ) Bakalım iki torunla nasıl bitirecekler haftayı. Özellikle sevde için müthiş olacak, sabah onları karşısında görünceki tepkisini çok merak ediyorum, her ne kadar “deden gelecek kızım” dediğimde “dede deldi” dese de durumun pek farkında olmadığı kesin. Biz dolu dolu bir haftaya adım atarken sizlerle geçen haftalarda tamamlayıp gönderdiğim Nehir Duru’nun giysi dolabını paylaşalım.

Bu kitapta sayfa sayısını iki artırdık. Bütün sayfalarda Nehir’in kendi kıyafetlerini kullandım, ekstradan daha önce anı kitabında kullandığım bebek sayfasından da hazırladım annesinin isteği üzerine. Böylece kitabımızı dokuz sayfayla tamamladık.

Birde parmak kuklalı çanta istedi annesi Nehir için. Onu da zevkle hazırlayıp taa Adıyaman’lara gönderdik. Güle oynaya, hep tebessümle kullansın inşaallah..

Ela’ ya bu kitabı ve bebeğini göndereli bir hafta oldu. Dünya tatlısı bir kız olduğuna eminim ve annesi de öyle. Sabırla beni beklediler. Her ertelemem de “önce çocuklarımız” deyip beni zora sokmadılar. Ben de keyifle çalıştım, keyifle diktim Ela  için. Zeynep hanım bana kitapta kullanmam için kızının kıyafetlerini yolladı, hatta üzerine dikilmesini istediği aksesuarları, Ela’ nın bazı kıyafetlerinde yer alan keçe desenlerini, kullanmamı istediği düğmeleri etek askısı hepsini kendisi yolladı. Ve tamamen Ela’nın kıyafetlerinden oluşan bir kitap yapmamı istedi. Birde babalarından kalma bağcıklı bir zıbın vardı. Kesilmesini istemedikleri için öylece diktim. kolları ve boyun kısmı bağcıklı olduğu için kurdela sayfası hazırlamadım.

Ve ilk defa yeşil kumaş kullandım zemin için, aslında Ela pembeyi daha çok seviyordu ve bütün kıyafetleri de pembe idi ama yeşil, daha çok yakıştı ve kıyafetleri daha çok ortaya çıkardı.

Birde bebek hazırladım Ela için. Daha önce annecafe için hazırladığım çiçek bebekten. Bu kez şapkasını daha açık bir pembe ile çalıştım, şu anda Ela ‘nın kucağında. Bu kelebekse oyuncaklarımın içinden uçup Ela’nın kollarına kondu ; ) 

Güzel günlerde keyifle oynansın..

* Fotoğraflar yağmurlu ve çok kapalı bir günde çekildiği için, hiç istediğim gibi değil.. Affola..

Şu aralar ne kadar sık yazar oldum, siteye vakit ayıramadığımı, hep bir koşturmaca içerisinde günleri devirdiğimizi, telaşeli ve yoğun olduğumuzu. Aslında hala bir düzen tutturma ve alışma çabalarımıza devam ediyoruz. Çocuklu olmak ( hatta bebekli :) her ne kadar planlarınızın her an ters düz olmasına eşdeğerse, plansız olmak daha fazla tepetaklak olmak demek. Şu günlerde herşeyi akışına bırakmak yerine günü en azından akşamdan planlamaya bazı şeyleri vakitli yapmaya özen gösteriyorum. Henüz bebeğimizin uyku saatleri tam oturmamış olsada, abla kardeşin birbirlerine ısınması biraz daha vakit istesede,  günler gözaçıp kapama hızında geçsede, vaktin çoğunu evde geçirmemiz ve makinamın başında resetleniyor olmam, beni işlere daha çok bağlıyor. Biraz teker tokmak gidiyor farkındayım, gelen siparişleri için çoğunlukla vakit istemek zorunda kalabiliyorum ve anlayışlarından dolayı hepsine (hepinize) teşekkür ediyorum..

Gülnida’nın kitabıda bu süreçte çıktı. Siparişi alalı oluyor baya. Birazda arkadaşıma hazırladığım için esnettim sanırım, anlayabilir beni diye : ) Hediye gidecek bir kitap, dolayısıyla kıyafetler gönderilemedi. Ben hazırlamaya çalıştım. Ortayada bu çıktı.

Gülnida’ ya iyi dileklerimi gönderiyor, keyifle oynamasını umuyorum.

Çok farklı değil diğerlerinden Eylül için hazırlandı. Şimdiye kadar yaptığım kitaplarda genelde anneler bebeklerinin kıyafetlerini gönderiyorlardı. Eylül’ün annesi gönderemedi. Bende elimdeki malzemeleri kullanmaya çalıştım.

Sayfaları birlikte belirledik ve ortaya böyle bir kitap çıktı. Sahibesi güle oynaya kullansın ; )

Hafta başı itibariyle evimize, şehrimize yeniden dönüş yaptık. Her ne kadar karşıdan bakınca uzun görünsede (bazen bizede öyle geldi) yine de dönüş için günlerin sayılı kalınca, sanki dün gelmişin, daha bir iki gün olmuş gibi hissetmeye başlıyorsun. Buraya gelince ordakileri, orda da burdakileri özlüyorsun.. Hasretlik çekmek böyle başlıyor.. özlem böyle..

Her Malatya’ya gidişimizde kızımızın biraz daha değiştiğini büyüdüğünü, yeni şeyler öğrendiğini farkediyorum. Ama bu kez öyle büyüdü ki, şaşıp kalıyorum. Söylediğim herşeyi anlıyor ve tepki veriyor olması, kendi kendine oyunlar oynuyor olması, daha çok konuşuyor, konuşmayınca şarkı söylüyor olması, bana her işimde yardımcı olmaya çalışması, öyle şaşırtıyor beni..

Şimdilerde herşeyi normal rutinine sokmaya çalışıyorum. Biriken ev işleri, biriken siparişler ve ihmal ettiğim bir blogum var elimde.. Daha sık yazmak, daha çok şey paylaşmak istesemde, bu dağınıklık beni alıp götürüyor, buraya pek gelemiyorum. Bu hafta inşaallah daha çok ses olabilirim. Bizden ve elimizdekilerden bahsetmeye fırsat bulabilirim, inşaallah..

Yeni kitabımıza gelince, Malatya’da başlayıp burada bitirdiğim, aciliyeti olan bir kitaptı. Kitabımızın sahibi henüz dünyaya gözlerini açmadığı için kullanılmış kıyafetleride yoktu. Diğerleriyle benzer materyaller kullanmaya çalıştım. Ve bu kitabımız bir erkek bebek için yapıldı. Böylece bana sık sık sorulan “erkek bebekler içinde yapar mısın? ın” örneği olsun.

Kitabımızda sırasıyla düğme, fermuar, çıtçıt, kurdele, kemer, ayakkabı bağcığı ve cırt cırtı materyal olarak kullandık.

Almanya’ ya, henüz dünyaya dört ay sonra gözlerini açacak erkek bebeğe gönderdiğimiz bu kitabı severek ve öğrenerek kullanmasını diliyorum.. Huzurlu bir hayat onu beklesin..

Hala evimizden, babamızdan ve Şehr-i İstanbul’dan uzakta olsak da küçük uğraşlarla oyalanmaya devam ediyoruz. İstanbul’ da başlayıp burada bitirdiğim Zeynep Ece’nin kitabı da buna dahil. Zeynep Ece’nin annesi bana onun bebeklik kıyafetlerinden bazısını göndermişti. Kitabımızın bazı sayfalarında bunları kullandım. 

İki çeşit düğme, büyüklü küçüklü istediği için hem gömlek hem de badisinden artan kumaşla düğmeli bir pijama oluşturdum. Geri kalan materyaller daha evvel çalıştığım kitaplarla hemen hemen aynı oldu. Kitapları hazırlarken annelerin değişik materyal istekleri olabiliyor. Bunları hazırlık aşamasında konuşunca ortaya daha güzel bir çalışma çıkabiliyor. 

Kitabımızı göndereli iki hafta oluyor sanırım, ancak yayınlama fırsatı bulabiliyorum..

Zeynep Ece güle eğlene kullansın kitabısını ; )

Hemen Ceren’in şirin kitabını paylaşmak istiyorum.

Ceren’in kitabında annesininde isteğiyle bizimkinden farklı olarak iki çeşit düğme çalıştım biri küçük düğmeler gömlek üzerinde, biri büyük düğmeler Ceren’in pijaması üzerinde. Annesi bana daha önce Ceren’in küçülen kıyafetlerinden gönderdi ve kitapta yer yer bunları kullandım.

Yine bizimkinden farklı olarak etek ve kemer çalıştım. Kurdelaları bizde şapkada çalışırken burda balerin ayakkabısı üzerinde çalıştım, kumaşını anne kendisi gönderdi : )

Bu sayfalarda da bir çanta çalıştım, yine istek üzerine, geri kalan sayfalar bizimkiyle aynı. Güle oynaya ve öğrene öğrene kullansın Cerencik : )

Geçtiğimiz hafta minik Ceren’in annesi Özgür bana bir bez kitapla ilgili link gönderdi. Yapılabilirliğini, denenirse ne gibi bir şey ortaya çıkacağını merak ettiğini ve çocukların temel becerilerini geliştirmek adına bu kitapcığın çok güzel bir çalışma olduğundan bahsetti.
Montessori eğitiminiyle ilgili anne olanlar aşağı yukarı bilgi sahibidirler. Bu kitap aslında montessoride bulunan giyinme çerçevelerinin (dressing frame) daha derlenmiş toplanmış ve bir kitap içerisinde buluşmuş hali. Orjinalini (ki onuda yine bir anne çocuklarına yapmış) çok beğendim. Mümkün olduğu kadar benzer materyaller kullanmaya çalıştım. Yaparken hem ben hem kızım büyüüük keyif aldık. Daha bitirmeden fermuarlar açılıp kapanmaya başladı. Şimdiyse tatlı tatlı becerebildikleriyle oynuyor : ) Kitabın ve kullanılan her materyallerin bir amacı var. Amaç çocuğun temel el becerilerini geliştirmek, ve bunu bir oyun- aktivite şeklinde ona sunmak.

İlkin kitabımıza isim vermekle başladık. İçerisinde kızımın bebekliğine ait kıyafetlerde olduğundan bu onun dolabı oldu. İsmi makinayla işledim ve biraz ince oldu. Elle işlenebilirse daha kalınve belirgin bir görüntü elde edilebilir. Kitabımızın ölçüleri 30*20 cm kadar.  Her sayfanın arasına elyaf koyup biraz yumuşattık : )

Burda bir gömleğimiz var. Önünde üç düğmesi olan. Düğmeleri açıp kapatabiliyoruz.

Burada da güzel bir ceket. Her ne kadar böyle bir cekete hiç sahip olmamışsak da, ( belki ilerde tercih eder : ) fermarı açılıp kapanabilen ve şuanda kolaylıkla yapabildiklerimiz arasında olan sayfamız.

Burda da mini minnacıkken giydiğimiz elbisemizden kalan askılarımız var. Şimdilik onları açıp kapatmak biraz güç oluyor.

 Bu sayfada da iki adet çıt çıtımız var. Bir badimizden artakalan malzemeyle hazırladık. Yine buda şuanda kolaylıkla yapabildiklerimiz arasında

Burda üç adet karşılıklı dikilmiş kurdelamız var, güzelce fiyonk yapılmaya veya bağlanmaya hazır.

Burda da cici ayakkabılarımız ve onlarında üzerlerinde cırt cırtlarımız, en sevdiğimiz sayfa.

Bu sayfa itiraf etmeliyim ki en zorlayan kısım oldu. Nakışı çok severim ama surat yapmayı bir türlü beceremem ancak bu kadar oldu. Ama Sevde’cik burayı çok sevdi. Tokalarını çıkarıp veriyorum yoksa hemen ağzına götürüyor. Sayfamızda saçları up uzuuun bir kız ve tokalarını koyması için bir cebimiz var.

Kitapla ilgili her türlü düşüncelerinizi ve olursa isteklerinizi bana iletişim sayfasından ulaştırabilirsiniz. Bundan sonra yapılabilecekler de bire bir aynı materyaller değil mümkün olduğunca yakın olanları kullanılmaya çalışılacak. Birde burda kız çocuk olduğu için bol bol pembe görüyorsunuz yine kıyafetlerde ona uygun erkek çocuklar için materyaller aynı kalsada kıyafetleri değiştirebiliriz. Fiyat bilgisine pasajımdan ulaşabilirsiniz.

Ekleme: Yakın zamanda giyinme çerçevelerinden de çalışıp siteye ekleyeceğim. Dileyen onlardan da tercih edebilir.