Anne olmak, sıcakcık bir çift gözle buluşmak ve o an.. dünyadaki herşeye bedel..

Arkadaşım Hatice’nin şimdi hastanede kollarına almayı beklediği bebeği için, dün hoşgeldin kurabiyeleri hazırladık. Büyük heyecanla, keyifle sonlara doğru yorgunluktan ne konuştuğumuzu bilmeyerek ama hep tebessümle dua ederek, ona uzun huzurlu bir ömür dileklerimizle..

Her kurabiye bir öncekinden daha güzel oluyor. Sanırım giderek geliştiriyorum bende. Şimdiye kadar yaptığım en güzel kurabiyeler bunlar oldu diyebilirim. Sevgili arkadaşım Cemile’yle birlikte giriştik işe. Tüm gün uğraştık durduk. Taktiri size bırakıyorum. Nasıl olmuşlar? 

Not: Hoşgeldin kurabiyeleri için ben Zencefilli Büskivi tarifini kullanıyorum.

Okumaya Devam Et »

Eşimin yeğenleri Süleyman ve Esad için, bugün hazırladığım yaş kurabiyeleri. Hayırlı ve aydınlık bir ömürleri olur inşaallah..

Herkese bol tebessümlü bir haftasonu diliyorum..

Dönüşle birlikte apar topar kısa bir yazı ekleyebildim ancak siteye, ama yaşadıklarımız hiç de kısa değildi böyle. İnsanın ailesinden uzak olması, bazı özel anları birlikte yaşayamaması, o anın azda olsa buruk geçmesine sebep oluyor. Bu gidişimiz de hem bayramı birlikte geçirebilmek, hem çok sevgili arkadaşımın nikahında bulunabilmek, hem ilk yaşımızı dede, anane, teyze ve dayımızla birlikte kutlayabilmek adına güzel bir zamana denk geldi.

İlk olarak ;

Kızımın teyzesi benim sevgili arkadaşım Esin’ i Bursa’ ya yolladık. Herşey güzel, yolunda ve planlı gitti. Zaman zaman gerildiklerini, prosedürlerin onları yorduğunu farkettim ama karşıdan izleyen ancak tebessüm edebiliyor, onlaraysa yorgunluğu kalıyor, tatlı yorgunluk : ) Ömür boyu yürümeye başladıkları yolda ferah ve huzurlu günler görmelerini diliyorum.. Kızım düğünün belli kısımlarına iştirak edebildi, zira tatlı bir huysuzluk konmuştu onunda üzerine.

Yaş günümüzü ailecek kutladık, büyük halalar ve teyzelerle birlikte. Bir gün evvel dayımızla birlikte yaş kurabiyeleri ve pastamızı hazırladık,  pastayı ve kalabalığın gözlerinin kendi üzerinde olduğunu gören kızım uykusuz olmasına rağmen gülücükler saldı etrafa, herşeyin farkında olarak bir yaş aldı şu dünyadan, birden kocaman görünür oldu annesine, birden tüm hareketleri değişiverdi, birden beni  ne çok anladığını farkettim ve bir kez daha onu ne çok sevdiğimi anladım.

Ananemizle birlikte İstanbul’a döndük, bir kaç gün evvel ananemizi bekleyerek ertelediğimiz diş buğdayımızı (ki dişlerimiz 10. ayımızda çıktı) ve babanne ve halalarımız için tekrar bir doğumgünüsü yaptık.  Kızım yaşıt kuzenleriyle gün boyu fır fır döndü, o döndükçe mevsim değişti içime bahar geldi, neşe geldi..

Yaş ve diş kurabiyelerimizi daha önce kullantığım tarifi uygulayarak yaptım. Zencefilli ve bol tarçınlı.Üzerlerini bu kez şeker hamuruyla kapladım. Pastayı Ayşe Yaman’ ın pastasından esinlenerek hazırladım. Pandispanyaları şekillendirip, renklendirdiğim kremşantilerle de üzerini süsledim.Şeker hamurunu, ayak ve biberon figürlü kalıpları Akın Pasta Malzemeleri’ nden satın aldım. ( Tabi siz onları fotoğraflayamadığım için pek göremiyorsunuz )  Eğer bu tür malzemelere ihtiyacınız varsa, aynı gün içerisinde kargoya teslim ediyorlar, fiyatlarda oldukça uygun. Diş kalıbını kendim yaptım. Daha evvel kulandığım ama şekil itibariyle çok işlevsel olmayan bir kalıbı bozup diş şekli verdim. Yine bu kurabiyeleri saplı bir şekilde hazırladım, hem çocuklar çok beğendiler hemde ambalajlandığında oldukça güzel görünüyorlar, çıkışta herkese bunlardan dağıttık. Yemeyip saklayacağını söyleyenlerde vardı, dayanamayıp oracıkta yiyenlerde : )

Böyle zamanlarda fotoğraf çekmek oldukça güç oluyor, şimdi yazıya eklemek için fotoğraf arıyorum ama bulamıyorum..

Zaman geçiyor, büyüyor kızım, büyüyorum..

Eveeet.. Bugün itibariyle arkadaşımın hafta sonu yapılacak olan nişanına gitmek üzere yapılan kurabiyelerim yola çıkmış bulunuyor.

Bir kez daha anladım ki böyle şeyleri bebekle yapmak gerçekten zor oluyormuş: ) ama yinede bazen bazı şeyleri yapmaktan kendini alamıyor insan.

Kızımın diş buğdayı için planladığım kurabiyeler, bir türlü gelemeyen dişlerimiz yüzünden hep erteleniyordu. Denemek istiyor ama sebep bulamıyordum bir türlü. Sonunda çıktı ve kızımdan evvel arkadaşımın nişanına nasip oldu : )

Elimde bazı malzemelerin olmaması (özellikle şeker hamuru) ilk başlarda beni endişelendirdi ama daha sonra başka alternatifler geliştirip açığı kapatmaya çalıştım.

Kurabiyeleri zencefili yapmak istiyordum. Bunun için Hanimiş’in zencefilli bisküvi tarifini kullandım. Beklediğimden biraz daha esmer bir hamur oldu ve çok iyi bir sonuç aldım.Fırından çıkınca harika kokuyorlardı.Hatta iki gündür ev zencefil kokuyor : )

İlkin sadece kenar çerçevesiyle süslemeyi düşünüyordum kurabiyeleri, sonra çok sade olabileceğini düşünüp royal icing’la üzerini tamamen kapattım ve her bir kurabiyeye ikişer adet şeker kalp ekleyerek süsledim. Ardından hafta sonu kahramanlarımızın isimlerini de kurabiyelerimize ekleyip bitirdik.

Akşam son rötuşlar yapıldı paketlenip kurdelelerle bağlandı ve bugün memlekete gitmek üzere kargoya teslim edildi : )

Aksaklıklar olmadı mı oldu. Yine de ben çok keyif aldım yaparken, çok mutlu oldum, çok dua ettim, her daim tebessüm dolu olsun diye arkadaşım, bir ömür aydın olsun diye kalbi..

İşte böyle.. Hafta sonunu sabırsızlıkla bekliyorum..