Zaman o kadar çabuk geçiveriyor ki, az kaldı herÅŸey yetiÅŸecek mi, ÅŸu iÅŸler ne zaman bitecek, ah bu da yarım tamamlansın, ÅŸu da eksik kalmasın diye diye gittik geldik bile.. Kızım anane ve dede kucağında ilk yaşını karşıladı, yine ilk yaşına babasından ayrı girdi.. Ä°lk bayramı olmasada bu kadar çok gezdiÄŸi ve kalabalık gördüğü ilk bayramdı. BaÅŸta dayısı omak üzre herkese “adee” demeye baÅŸladı. Hiç susmadan dakikalarca tek kelimesini anlamadığımız uzun ama hararetli muhabbetlere girdi. Ä°lk adımlarını yine bu iki hafta içinde attı, hiç durmadan yürümeye baÅŸladı. Ona anlattığım ÅŸeyleri durup dinlemeye, izah ettiÄŸim ÅŸeyleri anlamaya ve bir kez görmüş dahi olsa bazı ÅŸeyleri hemen taklit etmeye baÅŸladı. Bunların hepsi iki hafta içinde oldu kısacası kızım büyüdü, ben inanamasamda..

Anlatacağım çok şey var ertelemek istemiyorum. Ama henüz valizlere dahi dokunamadım, daha vakitlice.. geliceğim..