Yaz her ne kadar gelemesede, bir gösterip kendini bir kaçsa da, artık evde yavaştan kışlıkları kaldırma, dolap düzenlenmesi işlerine başladım, ilk olarak da uzun süredir kullanmadıklarımı elden çıkarmakla başladım işe.

İşte bu badimde elden çıkacaklar arasındaydı. Ama o gün Unnado’ da bu taytlardan görüp neden dönüştürmüyorum dedim. Ve başladım kesip biçmeye : )

Kalıp olarak Asude’ nin kendi taytlarından birini kullandım. Badinin kollarından miniğime. Bedeninden de Sevde’ ye birer tayt çıkardım. Biraz hareket katmak içinde Asude’ ninkine uğurböceği hazırlayıp diktim.

Sabah kalktıklarında ilk işim taytları üzerlerine giydirmek oldu. Ama kardeşininkindeki farklılığı hemen anladı Sevdecik ve başladı “hani men anne” hani bende neden yok demek oluyor.Elimden tuttup makina başına çekerek “mana da dit”(bana da dik) demeye başladı : ) Modelini kendisi beğendi. Ayıcık, kedi, inek ve panda arasından kediyi seçti ve başladı dikmemi beklemeye sonrasında da işte bana böyle poz verdiler : )

İki evlat sahibi olarak ( fosinin oğluşunun deyimiyle iki anne olarak ) onların her anlarına şahitlik ediyor olmak, heyecanlarını, hayal kırıklıklarını, kabuslarını bazen, bazen sebepsiz neşelerini izlemek, o anlarına şahitlik etmek hatta çoğu kez oturup düşünmek, ne vakit büyüdün sen bebeğim diye kendi içinden söylenmek söylenmek.. müthiş güzel, müthiş öğretici..

Biz televizyonu olmayan bir aileyiz, ancak internet üzerinden Sevde’nin takip ettiği bazı çizgi film kanalları yok değil. En sevdiği kahraman tabiki “kaluuu” Onun o küçük yüreğinde kocaman bir kahraman o, keza oyuncak hikayesinin bazz ı ve vudi si de öyle. “kaluu aç anne” nidaların her dakika duyulabiliyor “kayu bitti kızım” deyince de “aa kaluu uyumuş” diyor kendi kendine : )

Hazırlayalı ve göndereli bir ay olan, ancak yeni eklemeye fırsatı bulabildiğim Pepee ve arkadaşı Şila da Rümeysa’ nın çoook sevdiği iki çizgi film kahramanı. Annesi ona 2. yaş hediyesi olarak yaptırdı bunları. Bana kavuşma anının videolarını ve fotoğraflarınıda gönderdi. Sanırım en güzeli işte o ana şahitlik etmek. Çünkü en mühimi ona beğendirmek, onun yüreciğindeki o kahramanı, yine oyunlarını süsleyen bir kahraman haline çevirebilmek.

Kocaman yüreciğinden öpüyorum Rümeysa.. Hep tebessümle, keyifle oyna..

Sebzelerin vitamini ölmesin diye buharda haşlayan, ardından yine vitamini ölmesin diye tel süzgeçten geçiren, bunu yaparken tel süzgeci kıran, üstüne üstelik sadece üç günlük püre çıkaran annenin, bu püreye ağzını açmayan ama gülümsemek için ağzını kocaman açan bebeğini görünce bütün yorgunluğu ve dahi siniri geçer. Bunu bir gün değil bir ömür sürdürebileceğini farkeder, bir tek gülücükleri için..

Bu arada sağlam bir süzgeç önerisi olan var mı? : )
Ve yazıya konu olan sebzeler:
Patates
Havuç
Brokoli
Ispanak
Pancar

Erkek çocukların kitabı kız çocukların ki gibi cicili bicili olmuyor diyen anneler, Ömer’in kitabına baksınlar : )) Şimdiye kadar hazırladığım en güzel kitap oldu diyebilirim.

 Bu bir anı kitap. Doğum günü hediyesi olarak hazırlandı. Bol bol kıyafetlerinden kesilen aplikelerle süslendi. Mümkün olduğu kadar kıyafetlerini kesmemeye çalıştım. Mavi rengin aksine yeşil kullandım ve kıyafetlerin çoğu mavi olduğundan daha bi güzel oldu.

Burdan da Ömerciğe tebessüm dolu bir ömür diliyorum.

Evlat sahibi olmak muazzam güzel bir şey. Sayfaları bembeyaz bir defter var elinizde üstelik kusursuz, benzersiz, şükrünüze şükür ekleyecek kadar temiz.. Onu şekillendirmek, yönlendirmek sizin maharetli ellerinize ve içinize yerleştirilen merhamete, sevgiye bağlı. Bazen durduruyorum hayatı, işlerimi, koşturmalarımı, izlemeye dalıyorum onu.. müthiş.. keşfet dur ..

Öyle duru, öyle temiz, öyle saflar ki her biri.. Büyüyorlar çok çabuk, çok hızlı, ve öğreniyorlar, korkuyu, güvensizliği, aldatılmayı, yalanı..

Ben çocuklarını çok kalabalık bir ailede büyüten bir anne değilim. Yalnız büyütüyoruz denilebilir. Bu özel bir çabayla oluşturulmuş bir şey değil, şartlar dolayısıyla böyle.. Ve bebekliğinden beri onunla, hatta onlarla, konuşurken en çok dikkat ettiğim ve hassaslaştığım şey güvenlerini sarsmadan, yalancı çıkmadan, aldatmadan, korkutmadan kaliteli oyunlar kurmak ve vakti geçirmek oldu. Ama kalabalığa karışıp, insanların çocuklara karşı tavırlarını izlemeye aldığım da sukutu hayale uğruyorum.

Sevgili Büyükler!

Bir çocuk su isterken bardağı ona bir verip bir çekmek, bunun için onu bağırttırmak hatta ağlatacak bir pozisyona getirmek bir oyun değildir. Düpedüz çocuğun zaafıyla oynamak, masumiyetini kirletmektir.

Bir çocuğa şunu yaparsan şunu veririm deyip istediğinizi alınca verdiğiniz sözü unutmuş numarasına yatmak, parka götürürüm, şeker veririm, sana şunu alırım deyip hiçbirini yapmamak marifet değildir. Bunun adı çocuğunuzu yalana alıştırmaktır.

Bir çocuğun karşısında üzülmüş, ağlamış numarası yapıp onu izlemek onun duygularıyla oynamak, onu hissizleştirmektir.

Bir çocuğu daha güzel sohbetlere dalmak, çay keyfi yapmak için iğne yaparımlarla  korkutmak akıl işi değildir.

Bir çocuğu beceremediği bir iş yüzünden yaftalamak, onun bunun çocuğunu örnek göstermek, onun cesareti kırmaktır.

Dahası bunları kendi çocuğunuza değil bir başkasının çocuğuna yapmanızın hiç affedilir tarafı yoktur. Onlar bebekte olsalar, çocukta olsalar sizi anlayan, bilinçli hareket eden, her söylenileni duyan, her gördüğünü kaydeden bireylerdir. Onlar içimizin saflığı, temizliğidir.

Büyüdük ve kirlettik dünyayı, bırakalım onlar temiz kalsın.. bütün masumiyetlikleriyle tebessüm etsinler hayata ve bize.. Hemde gözleriyle..

Haftasonu arkadaşlarımla toplaştık. Pek bir kalabalık, pek  bi çocukluyduk. Sevde, bebekler gelince yine kocaman bir kız gibi göründü gözüme. Konuşmaları hatta konuşamamaları : ) ama yine de kendini ifade edişi, ordan oraya dolaşması, herbirimize minik lokumlar dağıtması bu arada kendi ağzını asla boş bırakmaması, birde “kaydeeşşş” diye diye bütün bebekleri öpmek istemesi gözlerden kaçmadı. Hatta kardeş sarılmalarından mağdur olanlarda oldu aramızda : ) Güzel, hoş sohbet bi gün geçirdik. İnşaallah tekrarını da en kısa zamanda gerçekleştirebiliriz.

Minik kuşumda bu arada her gördüğü yüze bi dudak büzdü, sonra alıştı, günün en miniği olarak sessiz sessiz gezdi kucaklarda. Bir kaç gün evvel ona bu saç bandını hazırlamıştım. Bebeklere saç bandı çok yakışıyor, yani ben çok yakıştırıyorum. Mevsimin temasına ayak uyudurduk, keçeden bir bulut ve üzerine bir şemsiye kondurduk. 

Son söz sana bebeğim;

yine de sen berekete şemsiye açma, mutluluğa, tebessüme ve güzel günlere yürü daim.

Bir anne için mutluluk:

Bebeğini uyuturken, birden görev değişikliğine gidildiğini, uyuyanın  ve piş pişlenenin o değil kendisi olduğunu farketmek, ve kendisine piş piş yapıp sırtına vuran o elleri doyasıya öpmek istemektir : ))

Bana bi kez daha anne olmanın müthiş huzurunu ve keyfini yaşatan, yaşatacak olan minik kızım asude, dün aramıza katıldı.

Bir süre özlem giderip, sessiz kalabiliriz.. Bilginize ; )

Anne olmak, sıcakcık bir çift gözle buluşmak ve o an.. dünyadaki herşeye bedel..

Arkadaşım Hatice’nin şimdi hastanede kollarına almayı beklediği bebeği için, dün hoşgeldin kurabiyeleri hazırladık. Büyük heyecanla, keyifle sonlara doğru yorgunluktan ne konuştuğumuzu bilmeyerek ama hep tebessümle dua ederek, ona uzun huzurlu bir ömür dileklerimizle..

Her kurabiye bir öncekinden daha güzel oluyor. Sanırım giderek geliştiriyorum bende. Şimdiye kadar yaptığım en güzel kurabiyeler bunlar oldu diyebilirim. Sevgili arkadaşım Cemile’yle birlikte giriştik işe. Tüm gün uğraştık durduk. Taktiri size bırakıyorum. Nasıl olmuşlar? 

Not: Hoşgeldin kurabiyeleri için ben Zencefilli Büskivi tarifini kullanıyorum.

Biliyorum çok sessiz kaldık. Aslında çok uzaklarda değiliz, hep buralardayız ama hem sıcaklar hemde annanemizin evimizi ziyareti bizi pc’ den uzaklaştırdı.

Açıkçası sıcaklarla başımız dertte bu sebepten pek makinamında başına geçemiyorum, bitirmem gereken bir iki siparişim olmasına rağmen ancak uzaktan seyrediyorum : )

Annanemiz geldi dedim ya, onunla bol bol keyif yapıyoruz, parka gidip koşturuyoruz, annemiz yerine onu yoruyoruz.

Annem gelirken kızama çok cici bir yorgan getirmiş. Aslında yastık : ) Zaten sürprizliği de buradan geliyor, hem yorgan, hem yastık. Şimdilerde pek birşey örtmesek de üzerimize özellikle dışarı çıktığımda, serin akşamüstlerinde çok işime yarıyor. Fazla yerde kaplamadığı için benim gibi pek yanında malzeme taşımak işine gelmeyenlerdenseniz tavsiye edilir. Annem bunlardan hepimize birer tane yapmış. Çok hoşuma gittiği için bende paylaşmak istedim. Pasaj’ a da eklemeyi düşünüyorum, isteyeniniz olursa annem sizin içinde hazırlayabilir : ) Farklı renklerde de çalışılabilir.

Yorgan, ortasındaki cep yerinden fermarlanıp yastık oluyor, kolay ve pratik. Tavsiye edilir ; )