Yaz her ne kadar gelemesede, bir gösterip kendini bir kaçsa da, artık evde yavaştan kışlıkları kaldırma, dolap düzenlenmesi işlerine başladım, ilk olarak da uzun süredir kullanmadıklarımı elden çıkarmakla başladım işe.

Ä°ÅŸte bu badimde elden çıkacaklar arasındaydı. Ama o gün Unnado’ da bu taytlardan görüp neden dönüştürmüyorum dedim. Ve baÅŸladım kesip biçmeye : )

Kalıp olarak Asude’ nin kendi taytlarından birini kullandım. Badinin kollarından miniÄŸime. Bedeninden de Sevde’ ye birer tayt çıkardım. Biraz hareket katmak içinde Asude’ ninkine uÄŸurböceÄŸi hazırlayıp diktim.

Sabah kalktıklarında ilk iÅŸim taytları üzerlerine giydirmek oldu. Ama kardeÅŸininkindeki farklılığı hemen anladı Sevdecik ve baÅŸladı “hani men anne” hani bende neden yok demek oluyor.Elimden tuttup makina başına çekerek “mana da dit”(bana da dik) demeye baÅŸladı : ) Modelini kendisi beÄŸendi. Ayıcık, kedi, inek ve panda arasından kediyi seçti ve baÅŸladı dikmemi beklemeye sonrasında da iÅŸte bana böyle poz verdiler : )

Okumaya Devam Et / Yorumla »

İki evlat sahibi olarak ( fosinin oğluşunun deyimiyle iki anne olarak ) onların her anlarına şahitlik ediyor olmak, heyecanlarını, hayal kırıklıklarını, kabuslarını bazen, bazen sebepsiz neşelerini izlemek, o anlarına şahitlik etmek hatta çoğu kez oturup düşünmek, ne vakit büyüdün sen bebeğim diye kendi içinden söylenmek söylenmek.. müthiş güzel, müthiş öğretici..

Biz televizyonu olmayan bir aileyiz, ancak internet üzerinden Sevde’nin takip ettiÄŸi bazı çizgi film kanalları yok deÄŸil. En sevdiÄŸi kahraman tabiki “kaluuu” Onun o küçük yüreÄŸinde kocaman bir kahraman o, keza oyuncak hikayesinin bazz ı ve vudi si de öyle. “kaluu aç anne” nidaların her dakika duyulabiliyor “kayu bitti kızım” deyince de “aa kaluu uyumuÅŸ” diyor kendi kendine : )

Hazırlayalı ve göndereli bir ay olan, ancak yeni eklemeye fırsatı bulabildiÄŸim Pepee ve arkadaşı Åžila da Rümeysa’ nın çoook sevdiÄŸi iki çizgi film kahramanı. Annesi ona 2. yaÅŸ hediyesi olarak yaptırdı bunları. Bana kavuÅŸma anının videolarını ve fotoÄŸraflarınıda gönderdi. Sanırım en güzeli iÅŸte o ana ÅŸahitlik etmek. Çünkü en mühimi ona beÄŸendirmek, onun yüreciÄŸindeki o kahramanı, yine oyunlarını süsleyen bir kahraman haline çevirebilmek.

Kocaman yüreciğinden öpüyorum Rümeysa.. Hep tebessümle, keyifle oyna..

Okumaya Devam Et / Yorumla »

Sebzelerin vitamini ölmesin diye buharda haşlayan, ardından yine vitamini ölmesin diye tel süzgeçten geçiren, bunu yaparken tel süzgeci kıran, üstüne üstelik sadece üç günlük püre çıkaran annenin, bu püreye ağzını açmayan ama gülümsemek için ağzını kocaman açan bebeğini görünce bütün yorgunluğu ve dahi siniri geçer. Bunu bir gün değil bir ömür sürdürebileceğini farkeder, bir tek gülücükleri için..

Bu arada sağlam bir süzgeç önerisi olan var mı? : )
Ve yazıya konu olan sebzeler:
Patates
Havuç
Brokoli
Ispanak
Pancar

Okumaya Devam Et / Yorumla »

Erkek çocukların kitabı kız çocukların ki gibi cicili bicili olmuyor diyen anneler, Ömer’in kitabına baksınlar : )) Åžimdiye kadar hazırladığım en güzel kitap oldu diyebilirim.

 Bu bir anı kitap. Doğum günü hediyesi olarak hazırlandı. Bol bol kıyafetlerinden kesilen aplikelerle süslendi. Mümkün olduğu kadar kıyafetlerini kesmemeye çalıştım. Mavi rengin aksine yeşil kullandım ve kıyafetlerin çoğu mavi olduğundan daha bi güzel oldu.

Burdan da ÖmerciÄŸe tebessüm dolu bir ömür diliyorum. Okumaya Devam Et / Yorumla »

Evlat sahibi olmak muazzam güzel bir şey. Sayfaları bembeyaz bir defter var elinizde üstelik kusursuz, benzersiz, şükrünüze şükür ekleyecek kadar temiz.. Onu şekillendirmek, yönlendirmek sizin maharetli ellerinize ve içinize yerleştirilen merhamete, sevgiye bağlı. Bazen durduruyorum hayatı, işlerimi, koşturmalarımı, izlemeye dalıyorum onu.. müthiş.. keşfet dur ..

Öyle duru, öyle temiz, öyle saflar ki her biri.. Büyüyorlar çok çabuk, çok hızlı, ve öğreniyorlar, korkuyu, güvensizliği, aldatılmayı, yalanı..

Ben çocuklarını çok kalabalık bir ailede büyüten bir anne değilim. Yalnız büyütüyoruz denilebilir. Bu özel bir çabayla oluşturulmuş bir şey değil, şartlar dolayısıyla böyle.. Ve bebekliğinden beri onunla, hatta onlarla, konuşurken en çok dikkat ettiğim ve hassaslaştığım şey güvenlerini sarsmadan, yalancı çıkmadan, aldatmadan, korkutmadan kaliteli oyunlar kurmak ve vakti geçirmek oldu. Ama kalabalığa karışıp, insanların çocuklara karşı tavırlarını izlemeye aldığım da sukutu hayale uğruyorum.

Sevgili Büyükler!

Bir çocuk su isterken bardağı ona bir verip bir çekmek, bunun için onu bağırttırmak hatta ağlatacak bir pozisyona getirmek bir oyun değildir. Düpedüz çocuğun zaafıyla oynamak, masumiyetini kirletmektir.

Bir çocuğa şunu yaparsan şunu veririm deyip istediğinizi alınca verdiğiniz sözü unutmuş numarasına yatmak, parka götürürüm, şeker veririm, sana şunu alırım deyip hiçbirini yapmamak marifet değildir. Bunun adı çocuğunuzu yalana alıştırmaktır.

Bir çocuğun karşısında üzülmüş, ağlamış numarası yapıp onu izlemek onun duygularıyla oynamak, onu hissizleştirmektir.

Bir çocuğu daha güzel sohbetlere dalmak, çay keyfi yapmak için iğne yaparımlarla  korkutmak akıl işi değildir.

Bir çocuğu beceremediği bir iş yüzünden yaftalamak, onun bunun çocuğunu örnek göstermek, onun cesareti kırmaktır.

Dahası bunları kendi çocuÄŸunuza deÄŸil bir baÅŸkasının çocuÄŸuna yapmanızın hiç affedilir tarafı yoktur. Onlar bebekte olsalar, çocukta olsalar sizi anlayan, bilinçli hareket eden, her söylenileni duyan, her gördüğünü kaydeden bireylerdir. Onlar içimizin saflığı, temizliÄŸidir. Okumaya Devam Et / Yorumla »