Günlerdir bekliyorum.. Eylül’ü olmasa da yaÄŸmuru bekliyordum.. SerinliÄŸi.. Şöyle rahat nefes alıp vermeyi.. Hafif hafif üşümeyi.. Dönüp Rabbe şükretmeyi..

Ve bugün oldu.. yaÄŸmur geldi.. ÅŸehre geldi.. içime geldi.. Sonra şöyle bir takvime uzanıverdim ki Eylül’de gelmiÅŸ.. ikiside hoÅŸgelmiÅŸ ..

Canlı yayın aracımız sonunda bitti. Başına gelen sanatsal kazadan sonra yeniden hazırladım. DiÄŸeriyle birebir aynı. Daha ziyade maket oyuncak tarzında. Tek farkı daha önceki aracın merdiven ve trabzanlarını yapıştırıcıyla tutturmuÅŸtum ve biraz hassas olmuÅŸtu. Bu defa çubukların üzerlerini iple kaplayıp dikerek tutturdum ve daha saÄŸlam oldular. Okumaya Devam Et / Yorumla »

Anne olmak, sıcakcık bir çift gözle buluşmak ve o an.. dünyadaki herşeye bedel..

Arkadaşım Hatice’nin ÅŸimdi hastanede kollarına almayı beklediÄŸi bebeÄŸi için, dün hoÅŸgeldin kurabiyeleri hazırladık. Büyük heyecanla, keyifle sonlara doÄŸru yorgunluktan ne konuÅŸtuÄŸumuzu bilmeyerek ama hep tebessümle dua ederek, ona uzun huzurlu bir ömür dileklerimizle..

Her kurabiye bir öncekinden daha güzel oluyor. Sanırım giderek geliÅŸtiriyorum bende. Åžimdiye kadar yaptığım en güzel kurabiyeler bunlar oldu diyebilirim. Sevgili arkadaşım Cemile’yle birlikte giriÅŸtik iÅŸe. Tüm gün uÄŸraÅŸtık durduk. Taktiri size bırakıyorum. Nasıl olmuÅŸlar? 

Not: Hoşgeldin kurabiyeleri için ben Zencefilli Büskivi tarifini kullanıyorum.

Okumaya Devam Et / Yorumla »

 

Bu aralar nedense benim hazırladığım oyuncaklardan ziyade özel sipariÅŸler geliyor. Bu hafta yine onlardan biriyle haşır neÅŸir oldum. Cihan Haber Ajansın’ın canlı yayın araçlarından birini çalıştım, bu kez oyuncak deÄŸil maket olarak. Hafta içi gönderimini yapacağım. Bu sebepten blogdan  ve net dünyasından oldukça uzak kaldım.  Aslında zihnimde eklemek istediÄŸim bir sürü ÅŸey var ama erteleniyor.. erteleniyor..

Üstüne birde kızımın diş sancıları ekleniyor, geç gelen dişlerimiz üst üste çıkmaya başlayınca dışardan çok belirgin bir diş huysuzluğu olmasada uyku saatleri düzensizleşti, gece sürekli yanında kalmamı istiyor, sık sık uyanmaya ve bir türlü dalamamaya başladı. Geceleri çok sık uyanmak beni bitap düşürüyor ama yavrucağımı düşününce benim ki hiç kalıyor. Bir an önce huzurlu ve neşeli günlerimize geri dönmek istiyorum, tabi yürüyor olarak. Deneme çalışmalarındayız bu aralar, kendisine en yakın kim varsa ( ki o genelde ben oluyorum :) parmağından tutup gidiyor, sen istersen kalkma, yok öyle bir şansın. Kendisi nereye giderse oraya sürükleniyorsun, başka ihtimal mümkün değil : )

Önümüzdeki hafta bol koşturmacalı geçeceğe benziyor. Herkese güzel, huzurlu bir hafta sonu diliyorum..

ve aracımız :