Eğer 2 yaşın üzerinde - ki biz henüz girmedik – bir bebeğiniz varsa mutlaka sevgili Caillou’ dan haberiniz vardır. Caillou bir çizgi film kahramanı, bizim kızında kahramanı : ) Evimizde TV olmamasına rağmen, henüz üç beş kelime söylüyor olmamıza rağmen tuhaftır ”Caillou” bunların arasında. Nasıl alıştık, nasıl böyle sever olduk bilemiyorum ama uyanıp “anne mama” diyen çocuk şimdilerde uyanıp “anne kaluuu” der oldu : )

Bir kaç gün evvel evokulum sitesinde Caillou oyunlarından birine rastladım. Hem aktivite olması açısından hemde daha çok ilgisini çekeceğinden hazırlamaya karar verdik.

Ne yaptık peki; önce yazıcıdan çıktımızı aldık

sonra boyadık (anne boyadı, çocuk karaladı: )

ardından kestik, yapıştırdık. Yapıştırma kısmını çok sevdik ( anne yapıştırıcıyı elinden aldıkça çocuk ağlama numarası yaptı, olmadı baba diye ağladı : )

bitirip oynamaya çalıştık ve bir süre daha çalışmaya devam edeceğiz gibi görünüyor. Öyle tahmin ediyorum ki bizim yaş grubu için biraz erken, ama birlikte birşeyler yapabilmek adına güzel, ben bitirene kadar yanımdan hiç ayrılmadı, zevkle izledi ve yardımcı oldu kendince. Ama en çok  Caillou olduğu karta bakıp “anne kaluuuu” demeyi sevdi.

Sizde hazırlamak isterseniz, çıktıları alabileceğiniz adres burda

Şu aralar kızımın oyun oynama ihtiyacının eskiye nazaran daha da artığını dikkat süresinin uzadığını ve kendi kendini kısmende olsa oyalayabildiğini farkediyorum. Hazır durum böyleyken ilerleme ve gelişme varken bizde türlü aktivitelerle bu zamanı değerlendiriyor ve birlikte oyunlar geliştiriyoruz. Bu kutu ve tepsisi aslında Montessori materyallerinden biri “Nesne süreklilik kutusu ve tepsisi”

Bu kutuyu ilk hazırladığımda kızım 10 aylıktı. Ve daha ziyade kutuyu yemekle ilgilenmişti. Şimdilerde ise gayet güzel oynuyor. İzlediğim bir videoda küçük bir bebekcik dakikalarca hiç bıkmadan topu atıp tepsiye gelişini izliyordu, ve çok hoşuma gitmişti. Şimdi aynı şeyi kızım yapıyor. Kolay ve basit yapılabilen bir materyal, sadece topun tepsiye rahat gelebilmesi için altını bir parça kartonla yükseltmek gerekiyor.

Sonrası neşeli, eğlenceli ve öğretici oyun zamanı oluyor..

Malum kış aylarındayız, havalar soğuk, yağmurun ve karın yağışını ancak pencereden seyrediyor, keyfini ve neşesini ancak evimizde sürdürebiliyoruz.
Haliyle bu durum başta kızım olmak üzre ikimizi de zaman zaman sıkıntıya sokuyor. Bizde bu sıkıntılı halden kurtulmak ve birazcıkta olsun eğlenmek ve vakti değerlendirmek adına aktiviteler yapıyoruz.

Bunlardan en popüler olanları:
Bir kaptan diğer bir kaba kaşıkla makarna veya fasulyeleri boşaltmak.
( İlk resimde görüldüğü üzre )

 Düğmeleri kavanoza doldurmak 

 Kasedeki nohutları şişeye doldurmak, ve başarınca kendini alkışlamak 

Ve çubukları üzerinde küçük bir delik açılan kutuya doldurmak.

Bu kutuyu ilk hazırladığımda kızım 9 aylıktı sanırım ve sadece çubukları ve kutuyu ağzına götürmekle ilgilenmişti, şimdi 14 aylık ve kuralına uygun oynamayı başarıyor : ) 

Bu tür aktiviteleri yaparken asla onu yalnız bırakmıyorum, ikimiz birlikte oynuyoruz ve ben daha çok izleyici oluyorum. Her oyunun başında ona ne yapması gerektiğini örnekleyerek anlatıp gerisini ona bırakıyorum, genelde çok güzel bir şekilde devamını getiriyor, ancak en fazla 5 dk oyunun kurallarına uyuyor. Bir süre sonra elindeki her ne ise düğme, makarna, nohut, çubuk hepsi bir bir ağza götürülmeye çalışılıyor. Hatta bazen izin almak istercesine bana bakıp ardından kavanoza bırakıyor elindekini. Sonra alkışlıyor kendini. Genelde bir şeyi başarabilmişse ne olursa olsun kendisini alkışlayıp tebrik ediyor ve bizimde onu desteklememizi istiyor bizde kurala uyup onu alkışlayıp aferinleri gönderiyoruz. Bu en mutlu olduğu an oluyor. 

Bu oyunlar materyaller değiştirilse de özde doldurma, boşaltma şeklinde çoğaltılabilir. Hatta ay farkına ve çocuğun becerebilme yetisine göre zorlaştırılabilir. Kaşıkla aktarma, maşayla taşıma gibi.. 

Biz şuanda 14 aylığız ve bunları kolaylıkla oynayabiliyoruz. Günü daha eğlenceli geçirmek adına kurtarıcı oluyor bu aktiviteler, sizinde bebeğinizle yaptığınız aktiviteler varsa paylaşır ve link verirseniz seviniriz.

Soğuk hava şartları dolayısıyla evde geçirdiğimiz şu günlerde hem anne, hem kız olarak sızlanıp duruyoruz. Pencerelerden seyre dalıp, anne kız el ele yürüyüş hayalleri kuruyoruz, ki artık iyiden iyiye yürüyoruz, hatta koşar adımlarla ilerliyoruz. Gittikçe oda sayısı azalan bir evin içinde hapsolmuş gibi hissetmeye başladı ufaklığım kendini, durmadan beni çekiştirmeye , kapı sesiyle çığlıklar atmaya, eve biri geldiğinde yada biryerlere gidildiğinde kendini kaybetmeye başladı : )

Dün sıkılan kızımla neler yapabilirim diye düşünüp parmak boyası hazırlamaya karar verdim. Aramız oyuncaklarla pek iyi olmadığından ve kalem kağıdı çok sevdiğimizden  resim yapmak iyi gelir, hoşlanır diye düşündüm. Bir miktar suyla bir kaşık unu pişirip gıda boyalarıyla renklendirdim. Aslında hazırda sebze sularım olsaydı onlarla daha doğal parmak boyaları elde edebilirdik (havuç, ıspanak, pazı, limon yada domatesle yapılabilir )

Ve hazırladığımız boyaları önümüze aldık, önlüklerimizi giyindik, önce ona nasıl yapabileceğini gösterdim, bir kaç kere denedim, kendisinin parmaklarını da boyaya batırdım ama rahatsız olduğunu farkettim : ) eline bulaşan boyaları mıncıklamaya ellerimi sil diye göstermeye başladı. Ve bir daha yaklaşmadı boyalara : )) Naptıysam ilgilenmedi, hevesim yarım kalmasın dedim ve devam ettim resmetmeye, ortaya bu çıktı : ))

Annenin parmakları

Bir anneyseniz zamanın ne kadar çabuk aktığını bebeğinize her baktığınızda görürsünüz. Bebeğim 10. ayına girmiş bile. Şaşırıyorum, seviniyorum ve birlikte geçirdiğimiz dakikaları daha güzel ve anlamlı kılmak için araştırıyorum, okuyorum.  

Benim faydalandığım ve mutlaka her annenin okuması gerek dediğim kitapları burdan paylaşmak istedim. Bunlardan ilki  Tracy Hogg’a ait olan ”Bebek bakım sorunlarına mucize çözümler”

Kitapla henüz hamileyken tanıştım pratik annenin tavsiyesiyle. Ancak o zamanlar çevirisi henüz yoktu ve ancak blog annelerinin paylaştığı kadarından istifade edebildim. Yine de bu sayede kızıma bir rutin oluşturdum ve kısmen de olsa akşam uykularını düzene koyduk. Bir ay evvel tesadüfen Küçük Ada’nın sitesini gezinirken Yapıncak’ ın kitabın çevirisini yaptığını öğrendim. Geç öğrendim diye kızdım kendime ama zararın neresinden dönersek o kadar kar. Bebek annelerinin en çok ihtiyaç duyduğu şey bebeklerinin düzenli bir uyku ve beslenme öğünlerinin olması ve çokça dinlenmek için zaman.. İşte Tracy burda mucize gibi yetişip önerilerde bulunuyor. Ben kitabı istettim ama siz netten de alabilirsiniz. Dilerseniz önden Tracy’ in bazı yazılarına Yapıncak‘ ın sitesinden ulaşabilirsiniz. Bebeklerde uyku düzeniyle ilgili Pratik Anne’nin uyku serisini şiddetle tavsiye ederim. Ben çok faydasını gördüm.

Bebeklerin ilk başlarda annelerinden beklediği şeyler bellidir. ( bu arada kızımla birlikte yazıyoruz bileklerinden çekiştiriyor beni arada oda yazıyor : )) Zaman geçip büyümeye ve uyku saatleri azalmaya başladıkça sizinle daha fazla birlikte olmak, hatta oyun oynamak, aktiviteler yapmak isteyecektir. İşte burada Akıllı Bebekler Akademisi’ ni tavsiye edebilirim. Çok küçük olan bebeğinizle iletişime geçmeyi de, büyüyen ve aktivite isteyen bebeğinizle yapabilecekleriniz de kitapta size veriliyor. Biz bebeğimle 6 ay kadar “bebeklerle yoga” bölümünü uyguladık, şimdilerde ise daha ziyade evde birlikte vakit geçirebilmek için verilen “oyun okulu” başlığı altındaki aktiviteleri yapmaya çalışıyoruz. Kızım oyuncaklarıyla fazla vakit geçiren bir bebek değil. Aslında tüm bebekler gibi. Evdeki eşyalar daha ilgisini çekiyor. Kendince evde bulduğu bazı şeyleri oyuncak niyetine kullanıyor. Mesela günde yaklaşıp 8-9 kez toplanıp tekrar boşalan bir çorap kutumuz var : ) hal böyle olunca ABA’ da ki oyunlar hızır gibi yetişiyor : )

Yine bebeklerle aktiviteler için Montessori eğitim grubuna üye olabilirsiniz.

 Ceren’in annesinin uyguladığı bazı aktivitelere göz gezdirebilirsiniz.

Yine İnciMinci’ de okul öncesi yapılabilecek çok güzel etkinlikler var.

Ben şimdi gidip bunları yazarken kızımın dağıttı çorap kutusunu toplamalıyım : ))