Onca Zaman Sonra..

 

Son bir haftadır güneş pencerenin arkasında öyle güzel gülümsüyor ki, daha ilk ışıkları evime düşer düşmez, ona yüzümü dönüp yürümek yürümek istiyorum..

Bugün kızlarımı da alıp nasıl olur, nasıl biter, zapdedebilir miyim, yetişebilir miyim diye etrafımı sarmalayan endişelerimi eve hapsedip, adımlamaya başladık güneşe doğru.. Gidebileceğimiz en güzel yerin şimdilik park olduğuna karar verip soluğu orda aldık.. Son zamanlarda kızımı hiç bu kadar neşeli, şen şakrar görmemiştim. Döndü durdu, zıpladı, hopladı, indi çıktı bende sessizce onu izledim.. Merdivenlerden kendi başına inmeye çabalarken ve bunu öyle dikkatli öyle odaklanarak bir ürküp bir cesaretlenerek gerçekleştirirken, şükrettim.. şükrettim.. Varlığına, tebessüne, neşesine, masumiyetine.. 

Güneş hep bize gül, bizde hep sana yürüyelim..

You may also like

5 yorum

  1. bende emir marufumla kaydıraktan kayarken salıncakta birlikte sallanırken ki günlerimizi görmeyi/yaşamayı bekliyorum biiznillah…

  2. Allah şukrunu ve gunlerinizin bereketini daim etsin..daha da guzel gunlere inş.;)

  3. Sirar; aslında bu yazıya, park ahalisinin ve sokaktan geçen teyzelerin tuhaf bakışlarını da eklemek istiyordum ama yazının neşesini kaçırmak istemediğimden vazgeçtim. Ne kadar baskıcı bi toplumuz biz. Gözlerimizle, bakışlarımızla hatta yetmedi “bu soğukta çocuklarını dışarı çıkarmışşın” diye bir çırpıda söyleyip yanımızdan geçiverip gidecek ve karşımızdakine söz hakkı dahi tanımayacak cesarete sahibiz.

    Malum kitle size hiç aldırış etmiyorum.. Siz bana gülüp geçerken bende size gülüyor.. yürüyorum ; )

  4. Emir Maruf’un annesi; bir annenin çocuğunu izleyip, keşiflerine şahit olması kadar güzel bir şey yok, onlarla birlikte daha nice güzel zamanlardan geçeriz inşaallah.

    Ve Hanif; haftaya çok bereketli bir gün bizi bekliyor, sabırsızlanıyoruz ; ))

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir