Kelebek..

Bu yaz kardeşlerimi evimde misafir ediyorum, onlara çocuklu hayat, mızıldanmalar, kaprisler, inatlaşmalar, ağlaşmalar ne kadar zor geliyorsa, bana da bunların üstesinden gelmek bir o kadar kolay geliyor. Onlar bu kadar sesli bir hayatın kendilerini ne kadar yorduğunu söylerken, ben onlar olmazsaydı evimin ne kadar neşesiz, ne kadar sürprizsiz, ne kadar eksik kalacağını düşünüyorum. Ve herşeyin bir yaşı olduğunu, insanların isteklerinin zaman içerisinden nasıl şekillenip, olgunlaştığını farkediyorum.

Bir yenidoğan bebeği için hazırlandı bu kelebekli örtüde.

Biraz gezdi, annane evine dahi gitti : )

Fatıma Betül’e hediye olarak gidecek, her bebek gibi onunda evinin neşesi olduğuna eminim.. Uzun, hayırlı bir ömür diliyorum bende Fatıma’ya..

You may also like

2 yorum

  1. maşallah. iki çocukla bir sürü şeyler yapmışsınız. maşallah diyeyim nazar değmesin. hayran kaldım

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir