Evim.. Müziğim..

Sirar soralı oluyor epey.. Evinin bi köşesi, müzik ve sen diye?

Uzun uzun yazmak istiyorum aslında. Bu soru beni attı maziye, dolaştım durdum. Dolaştıkça özlemim arttı, suskunluğum derinleşti. Evim(iz)le tanışıklığım üç yıl önce başladı. İsmi “Huzur sığınağı” Biraz derin, biraz saklı bu yüzden sığınak ve en çok aydınlık, sessizlik olduğu için huzur.. Ben mahalle arasında, sokaktaki çocuklarla muhabbette dalmış evlerden çok hoşlanırım ama evim daha ziyade araçlarla haşır neşir E-5 seyrinde. Yine de en çok işte bu pencereden dışarıyı seyretmeyi severim. Hiç durmadan yol alan araçları izler, hayatında böyle hiç durmadan akıp gittiğini farkederim. Eskiden olsa kesin mutfağımda bi radyo sesi olur müzik yavaştan kulağıma vurup dururdu. Şimdilerde kulağıma kızımın sesi gelsin diye bütün sesleri durdurdum.. Sadece onu dinliyorum. Dünyanın en güzel sesi, en güzel müziği benim için..

Bu köşe mutfağımın penceresi, yazdan kalma bir fotoğraf. Kızarmaya yüz tutmuş domateslerim kapatmış araçların görüntüsünü, pencerede yeşil görmeyi seviyorum. Aslında heryerde yeşil görmeyi seviyorum. Birde maviyi. Burdaki gibi..İşte bu en çok ben, en çok benim müziğim, ben en çok bunda bulurum  ve tekrar kaybederim kendimi..

Ezginin Günlüğü – Gemi

Bende blog dünyasına yeni katılan arkadaşım Belinay’ın, Renklitasarımlar‘ ın, Meripoint’ in ve Özgür’ ün evine konuk olmak istiyorum.

You may also like

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir