Yine yollara düşmek var..

Böyle bir şarkısı vardır Yavuz Bingöl’ün. “Yine yollara düşmek var.. yine yalnızlık.. yine unutulmak var.. unutamadım..” diye devam eder gider, çok severim, severek dinlerim. Şimdi bizde yine yollara düşüyoruz. Bir süre memlekette olacağız anne – kız. Bu süre zarfında her ne kadar etrafımız kalabalık olsada hep içimizde yalnızlık taşıyacağız. Kızım büyüdükçe babasıyla ayrı geçen vakitleri daha bir farkeder ve anlar oldu. Onu heyecanla bekleyişi, kapıda görünce napacağını bilememesi, böyle zamanları zor kılıyor.

Evet yola düşüyoruz, ama burdan çok uzaklaşmaya niyetimiz yok, yine ses vermeye devam edeceğiz, oyuncaklara devam edeğiz.Belki yeniliklerle döneriz ; ) Sizden de aynı şeyi bekliyorum. Yorumlarınızı eksik etmeyin, yalnız bırakmayın bizi..

Yollar en fazla aradaki mesafeyi açıyor, ama kalp aynı yerinde ve insan gittiği heryere kendini de götürüyor. Sevgisini, yalnızlığını, hüznünü. Kalbim hep geride kalanlarda oluyor bütün yolculuklarımda.

Yine kalbim seninle..

* Fotoğraf 2009 Safranbolu gezimizden.

Continue Reading

Evim.. Müziğim..

Sirar soralı oluyor epey.. Evinin bi köşesi, müzik ve sen diye?

Uzun uzun yazmak istiyorum aslında. Bu soru beni attı maziye, dolaştım durdum. Dolaştıkça özlemim arttı, suskunluğum derinleşti. Evim(iz)le tanışıklığım üç yıl önce başladı. İsmi “Huzur sığınağı” Biraz derin, biraz saklı bu yüzden sığınak ve en çok aydınlık, sessizlik olduğu için huzur.. Ben mahalle arasında, sokaktaki çocuklarla muhabbette dalmış evlerden çok hoşlanırım ama evim daha ziyade araçlarla haşır neşir E-5 seyrinde. Yine de en çok işte bu pencereden dışarıyı seyretmeyi severim. Hiç durmadan yol alan araçları izler, hayatında böyle hiç durmadan akıp gittiğini farkederim. Eskiden olsa kesin mutfağımda bi radyo sesi olur müzik yavaştan kulağıma vurup dururdu. Şimdilerde kulağıma kızımın sesi gelsin diye bütün sesleri durdurdum.. Sadece onu dinliyorum. Dünyanın en güzel sesi, en güzel müziği benim için..

Bu köşe mutfağımın penceresi, yazdan kalma bir fotoğraf. Kızarmaya yüz tutmuş domateslerim kapatmış araçların görüntüsünü, pencerede yeşil görmeyi seviyorum. Aslında heryerde yeşil görmeyi seviyorum. Birde maviyi. Burdaki gibi..İşte bu en çok ben, en çok benim müziğim, ben en çok bunda bulurum  ve tekrar kaybederim kendimi..

Ezginin Günlüğü – Gemi

Bende blog dünyasına yeni katılan arkadaşım Belinay’ın, Renklitasarımlar‘ ın, Meripoint’ in ve Özgür’ ün evine konuk olmak istiyorum.

Continue Reading

Sevimli mama önlükleri (miz)

Çocuklar için birşeyler yapmak beni o kadar keyiflendiriyor ki durduramıyorum kendimi : ) Son zamanlarda yenidoğan ziyaretlerimde oyuncakların yanına birşey daha ekleme fikri beni bu şirin mama önlüklerini hazırlamaya itti. Böyle bir set hediye etmek daha şirin oluyor, sade oyuncaktan.

Continue Reading