Bende 121metre için yılbaşında müşterilerine hediye verilmek üzere hazırladığım çokça İPad kılıfını onlarla birlikte hazırladım.

Onlar hazırlayıp masaya dizdiğim butonları incelerken ve en çok ayıcıklı olanları sevip, aynı ayıcığın toka versiyonunun siparişini verirken

bende tempolu bir şekilde yeni butonlar masaya dizmeye devam ettim.

Bazı işler bitince insanın içini bir rahatlama bir ferahlık kaplar, içim ferah yeni bir hafta, yeni umutlu günler..

Orjinal İPad kılıfı ise yolda ; )

Doğumgünümüz için kızlarla hazırladığımız parti şapkalarımız

Çocukların başçevrelerine uygun bir kalıp hazırlayıp hepsini aynı şekilde kestik,

stik yapıştırıcıyla şapkaları birleştirdik,

elimizdeki çeşitli kurdelerle süsleyip, annanemizin hazırladığı ponponları ekledik ve 3 yaş şapkalarımızı tamamladık.

Efe Kemal’in annesi daha önce yaptığım bir kukla setini çok beğeninip bana ulaşınca hem kendi bebeğine hemde bir arkadaşının bebeğine hediye diye bu setten iki tane hazırladım. Bugün yola çıktılar.

Tavşan kuklayı yenileyerek hazırladım. Görmek ve sipariş vermek isterseniz bir tık..

Her bez kitap hazırlayışımda bir kez daha farkediyorum ki anılar ne albümlere, ne kitaplara, ne defterlere ne de videolara sığıyor. Anılar bir tek yüreğimize sığıyor, doluyor doluyor da bir kere isyan etmiyor, halinden gayet memnun yenilerini biriktiriyor.

Bir annenin bebeğiyle geçirdiği anılar kadar güzeli, özeli yok.. Bu kitap Efe Kemal ve annesinin anıları. Bez kitaba sığdırabildiğim kadarıyla..

Nazan Bekiroğlu’ nun bu yazısını okudunuz mu bilmem, ben okuduktan sonra TÜYAP’ ta okur olmakla ilgili tek bir söz dahi edemem. Okur olmak TÜYAP’ta tam da böyle birşey işte. Bizde kızlarımla birlikte haftasonu, yani fuarın ikinci günü o kapıdan girdik içeri, beş lira verip biletimizi aldık sonra kitabın kokusunun geldiği tarafa yöneldik ve telefonumuzdan gelen ses bizi çağırana kadar dolaştık.. dolaştık.. Kah bir kitap kapağına takıldık, kah içini açıp baktık, kah yapboz diye ayak direttik kah çikolata istedik, nedendir bilinmez en çok çocuk yayınevlerinde vakit geçirdik.

Okuduğumuz kitaplara gülümsedik, tanıdık yazarlara selam verdik, yeni kapakla basılmış kitaplara üzüldük, eskilerini aradık, ayraç koleksiyonumuza yenilerini ekledik. Zaman zaman ağladık, iki çocukla ne işin varlara hiç aldırmadık, kitabın kokusuna yine de doyamadık..

Bir sonra ki sonbaharı iple çekeceğiz, bu arada hala gitmediyseniz fuar pazar gününe ( 20 kasım ) kadar açık, bizden söylemesi.

Benim için bayram  kapı zilinin hiç susmadığı, hoşgeldinizlerin hiç bitmediği, ikramların ardı arkasının kesilmediği, bir fırsat olsa da az yemek yiyebilsek diye gülüştüğümüz, mutlaka kardeşlerimle iki ara bir derede bir animasyon film seyrettiğimiz, bol bol bayram şekeri, cebime girebilecek en yüksek harçlık, büyük bir hevesle alınmış, bayram sabahı olana kadar defalarca denenmiş cici kıyafetler, en çok da villa çikolata demektir.

Sabah radyodan dinlediğim Barış Manço şarkısı, büyüklerden gizli aldığımız çat-pat,arkadaşlarla buluşmak için günleri büyüklerle paylaştığımız, bir günde otuz kapı bayram ziyaretinde bulunarak kendi rekorumuzu kırdığımız, cep telefonları olmadığı için gittimiz ve evde bulamadığımız yerlere bıraktığımız “geldik evde yoktunuz” kartları demektir..

Benim bayramlarım yıl boyu yaşadığım en heyecanlı günlerdi, o zamanlar bu kadar kıymetli olduğunu bilmezdim bu heyecanın, şimdi diri tutmaya çalıştıkça anlıyorum ne demek olduğunu..

Bayram heyecanınınız hiç bitmesin.. Tebessüm dolu bir bayram diliyorum..

(Askılı pantolonumuz ve bantlarımız anne ürünüdür)

Ben bu anı üç yıldır sabırla bekledim, kızım dillendi, ben dikiş diktiğimde etrafımda dönmeye,”bunu bana mı yaptın” diye sorular sormaya, ufak tefek isteklerini söylemeye başladı ve bir kaç gündür başlıkdaki cümleyi dilinden düşürmedi “anne bana yinneç yap” Anne ona sadece yengeç yapmadı, bütün okyanus canlılarını yaptı ve dün tüm gece Sevde bizi yedi, o bizi yedikçe Asude gerçek bir yeme işlemi var sanıp, annesinin canı yanıyor diye dudak büzdü, ağladı : )

Sizde çocuğunuzla geçireceğiniz keyifli dakikalarınıza bu parmak kuklalar eşlik etsin isterseniz dükkanıma buyrun

Bir çocuk için oyun her şey demek, bütün keşiflerini, becerilerini, zihinsel, fiziksel deneyimlerini bu yolla kazanıyor çocuklar. Bütün gün bir kova ve kürekle de oynayabiliyor (Asude)  beş dakikada bir oyuncak ve oyun değiştirerek de (Sevde)

Bu koşturmacalarda zamanın ne kadar çabuk geçtiğini onlara bakınca daha iyi görebiliyorum ve her gün bir kez daha söz veriyorum onlarla daha fazla oyun kuracağıma, ütü yapmam gerek, yemeğin yetişmesi gerek, mama saati, uyku saati demeden, geçen vakti düşünmeden sadece oynayacağıma. Çoğunlukla içimdeki anne bir yerde dur diyor, hatta bazen hiç başlamama dahi izin vermiyor. Ve ben biliyorum ki en uzun oyunlarını benimle oynuyor kızım hiç sıkılmadan,yorulmadan, bıkmadan..

Bir iki hafta önce bazı fotoğraflarını paylaşıp size sorduğum şey bir oyun halısı oldu. Özel gün hediyesi olarak, her ziyaretlerine gittiğimde derin bir oyunun içinde bulduğum, tanıdığım en güzel oyun kuran üç erkek çocuk için hazırlandı.

İçerisinde bir havaalanı, hastane, benzin istasyonu,oto yıkama, itfaiye, okul, cami, pastane, cafe, inşaat alanı, polis karakolu, gar, park ve evler bulunan koca bir şehir bu halı.

Bu da aldığım en güzel teşekkür fotoğrafı..

Özel siparişleri hazırlamayı seviyorum daha önce de söylemiştim. Çünkü ben bile bazen ortaya ne çıkacağını bilemiyorum.

Bunlar iki arkadaş için hazırlandı, profosyanel anlamda fotoğrafçılık yapan sevdiklerine hediye edilecek, bende merakla geri dönüşlerini beklemekteyim.

Ve tabi sizlerinde yorumlarını ; )

Zaman öyle akıp gidiyor ki, heyecanla beklediğim bir çok şey, bir bakıyorsunuz gelip geçmiş, yaşanmış bitmiş, o heyecanla beklenen günler, anlar, birer anı oluvermiş.

Gelip geçecek olsada o heyecanı dolu dolu yaşamak, onun için umutlar biriktirmek, telaşlanmalara girmek, o beklenileni güzelleştirip özelleştiriyor.

Ben kızlarımla güzel anılar biriktirmenin heyecanıyla geçiriyorum günlerimi. Umarım onlarda hep güzel anılar biriktirirler hayata dair..