İnsan çocuklu olunca istesede istemesede çoğu işini çocuklarla birlikte yapmak zorunda kalabiliyor.  Bunu zorundalıktan çıkarıp keyifli hale dönüştürünce her şey daha tadında, daha keyifli bir hale bürünüyor.

Bende 121metre için yılbaşında müşterilerine hediye verilmek üzere hazırladığım çokça İPad kılıfını onlarla birlikte hazırladım.

Onlar hazırlayıp masaya dizdiğim butonları incelerken ve en çok ayıcıklı olanları sevip, aynı ayıcığın toka versiyonunun siparişini verirken

bende tempolu bir ÅŸekilde yeni butonlar masaya dizmeye devam ettim.

Bazı işler bitince insanın içini bir rahatlama bir ferahlık kaplar, içim ferah yeni bir hafta, yeni umutlu günler..

Orjinal İPad kılıfı ise yolda ; )

Okumaya Devam Et / Yorumla »

Doğumgünümüz için kızlarla hazırladığımız parti şapkalarımız

Çocukların başçevrelerine uygun bir kalıp hazırlayıp hepsini aynı şekilde kestik,

stik yapıştırıcıyla şapkaları birleştirdik,

elimizdeki çeşitli kurdelerle süsleyip, annanemizin hazırladığı ponponları ekledik ve 3 yaş şapkalarımızı tamamladık.

Okumaya Devam Et / Yorumla »

Efe Kemal’in annesi daha önce yaptığım bir kukla setini çok beÄŸeninip bana ulaşınca hem kendi bebeÄŸine hemde bir arkadaşının bebeÄŸine hediye diye bu setten iki tane hazırladım. Bugün yola çıktılar.

Tavşan kuklayı yenileyerek hazırladım. Görmek ve sipariş vermek isterseniz bir tık..

Okumaya Devam Et / Yorumla »

Her bez kitap hazırlayışımda bir kez daha farkediyorum ki anılar ne albümlere, ne kitaplara, ne defterlere ne de videolara sığıyor. Anılar bir tek yüreğimize sığıyor, doluyor doluyor da bir kere isyan etmiyor, halinden gayet memnun yenilerini biriktiriyor.

Bir annenin bebeğiyle geçirdiği anılar kadar güzeli, özeli yok.. Bu kitap Efe Kemal ve annesinin anıları. Bez kitaba sığdırabildiğim kadarıyla..

Okumaya Devam Et / Yorumla »

Nazan BekiroÄŸlu’ nun bu yazısını okudunuz mu bilmem, ben okuduktan sonra TÃœYAP’ ta okur olmakla ilgili tek bir söz dahi edemem. Okur olmak TÃœYAP’ta tam da böyle birÅŸey iÅŸte. Bizde kızlarımla birlikte haftasonu, yani fuarın ikinci günü o kapıdan girdik içeri, beÅŸ lira verip biletimizi aldık sonra kitabın kokusunun geldiÄŸi tarafa yöneldik ve telefonumuzdan gelen ses bizi çağırana kadar dolaÅŸtık.. dolaÅŸtık.. Kah bir kitap kapağına takıldık, kah içini açıp baktık, kah yapboz diye ayak direttik kah çikolata istedik, nedendir bilinmez en çok çocuk yayınevlerinde vakit geçirdik.

Okuduğumuz kitaplara gülümsedik, tanıdık yazarlara selam verdik, yeni kapakla basılmış kitaplara üzüldük, eskilerini aradık, ayraç koleksiyonumuza yenilerini ekledik. Zaman zaman ağladık, iki çocukla ne işin varlara hiç aldırmadık, kitabın kokusuna yine de doyamadık..

Bir sonra ki sonbaharı iple çekeceğiz, bu arada hala gitmediyseniz fuar pazar gününe ( 20 kasım ) kadar açık, bizden söylemesi.

Okumaya Devam Et / Yorumla »