Sirar soralı oluyor epey.. Evinin bi köşesi, müzik ve sen diye?

Uzun uzun yazmak istiyorum aslında. Bu soru beni attı maziye, dolaÅŸtım durdum. DolaÅŸtıkça özlemim arttı, suskunluÄŸum derinleÅŸti. Evim(iz)le tanışıklığım üç yıl önce baÅŸladı. Ä°smi “Huzur sığınağı” Biraz derin, biraz saklı bu yüzden sığınak ve en çok aydınlık, sessizlik olduÄŸu için huzur.. Ben mahalle arasında, sokaktaki çocuklarla muhabbette dalmış evlerden çok hoÅŸlanırım ama evim daha ziyade araçlarla haşır neÅŸir E-5 seyrinde. Yine de en çok iÅŸte bu pencereden dışarıyı seyretmeyi severim. Hiç durmadan yol alan araçları izler, hayatında böyle hiç durmadan akıp gittiÄŸini farkederim. Eskiden olsa kesin mutfağımda bi radyo sesi olur müzik yavaÅŸtan kulağıma vurup dururdu. Åžimdilerde kulağıma kızımın sesi gelsin diye bütün sesleri durdurdum.. Sadece onu dinliyorum. Dünyanın en güzel sesi, en güzel müziÄŸi benim için..

Bu köşe mutfağımın penceresi, yazdan kalma bir fotoğraf. Kızarmaya yüz tutmuş domateslerim kapatmış araçların görüntüsünü, pencerede yeşil görmeyi seviyorum. Aslında heryerde yeşil görmeyi seviyorum. Birde maviyi. Burdaki gibi..İşte bu en çok ben, en çok benim müziğim, ben en çok bunda bulurum  ve tekrar kaybederim kendimi..

Ezginin Günlüğü – Gemi

Bende blog dünyasına yeni katılan arkadaşım Belinay’ın, Renklitasarımlar‘ ın, Meripoint’ in ve Özgür’ ün evine konuk olmak istiyorum. Okumaya Devam Et / Yorumla »

Kelebek etkisini bilir misiniz ?

Amazon Ormanları’nda bir kelebek kanat çırpar ve bu kelebeÄŸin kanat çırpmasından ABD’de fırtına kopar..

Bazen sabah neÅŸeyle uyanan bebeÄŸimizin tebessümü, çığlıkları, bazen özlemle uÄŸurladığınız eÅŸinizin sözcükleri, bazen çook uzaklardan konuÅŸtuÄŸunuz ailenizin “günaydın” sesleniÅŸleri, bazen alışveriÅŸ esnasında tebessüm eden bir kasiyer, “iyi günler” diyen bir komÅŸunuz, yürürken parkta gördüğünüz çocuklar, uzaklarda seyir halinde olan bir gemi, dalgalar, gökyüzü, gün, güneÅŸ, gece.. hepsi ama hepsi içinize farkına varamayacağınız kadar mutluluk doldurabiliyor. Bir tebessümden fırtına kopabiliyor, bir aÅŸk çıkabiliyor..

İşte böyle,  beni de her gün tebessüm ettiren, deneyimlerinden istifade ettiren, yeni keşifler yaptıran, bana ilham veren, bazen dinlendiren, bazen güldüren, bazen sadece okuyup, sadece dolandığım sayısız blog var. Ama en özelleri anne blogları. Bu vesileyle belirtmeliyim ki hepsinden çok şey öğrendim, hala da öğreniyorum, iyi ki yazıyorsunuz anneler, iyi ki paylaşıyorsunuz, iyi ki annesiniz ve varsınız..

Dün öğrendim ki annecafe bir ödül göndermiÅŸ bize. Çok tatlı, çok ÅŸirin bir ödül. Kendisine bir kucak tebessüm gönderiyorum. Beni “çocuklarına oyun ve oyuncak uyduran, “çocuklar gibi eÄŸlen”meyi bilen ve dünyayı çocukların gözünden anlamaya çalışan” bir anne olarak gördüğü için..

Ben de bu ödülü yazan yazmayan bütün annelere gönderiyorum.. Onlar zaten çocuklarına yazıyorlar, çocuklarıyla yazıyorlar.. bütün dünyaya..

“Hiç kimse benim gibi âşık olamaz
Yağmurda hiç kimse benim kadar ıslanamaz
Hiç kimse denize benim kadar bakamaz
Hiç kimse benim gibi ıslık çalamaz
Çölde hiç kimse benim gibi kaybolamaz
Hiç kimse ayakkabısını benim kadar hızlı eskitemez
Hiç kimse benim gibi dayak yiyemez
Şiir karşısında kimse benim kadar hayrete düşemez
Hiç kimse uçurumlara benim kadar hayran olamaz
Hiç kimse benim kadar susayamaz
Hiç kimse vesaire
Hiç kimse…
Ama herkes böyle düşündüğü için
Hiç kimse kadar birÅŸey yapamaz” * 

Ensar Bera’ nın annesi ve Renkli Tasarımlar bana  Creativ Blogger ödülünü göndermiÅŸler. Beni mutlu kıldılar, tebessüm eklettiler yüzüme. TeÅŸekkür ediyorum.

Kuralları biraz bozsamda, yukarıdaki şiirde yediden de fazla ilginç özelliğim geçiyor.  Hoş görüle ; )

* Mevlana Ä°dris ZENGÄ°N