” biz büyüdük ve kirlendi dünya “

Evlat sahibi olmak muazzam güzel bir şey. Sayfaları bembeyaz bir defter var elinizde üstelik kusursuz, benzersiz, şükrünüze şükür ekleyecek kadar temiz.. Onu şekillendirmek, yönlendirmek sizin maharetli ellerinize ve içinize yerleştirilen merhamete, sevgiye bağlı. Bazen durduruyorum hayatı, işlerimi, koşturmalarımı, izlemeye dalıyorum onu.. müthiş.. keşfet dur ..

Öyle duru, öyle temiz, öyle saflar ki her biri.. Büyüyorlar çok çabuk, çok hızlı, ve öğreniyorlar, korkuyu, güvensizliği, aldatılmayı, yalanı..

Ben çocuklarını çok kalabalık bir ailede büyüten bir anne değilim. Yalnız büyütüyoruz denilebilir. Bu özel bir çabayla oluşturulmuş bir şey değil, şartlar dolayısıyla böyle.. Ve bebekliğinden beri onunla, hatta onlarla, konuşurken en çok dikkat ettiğim ve hassaslaştığım şey güvenlerini sarsmadan, yalancı çıkmadan, aldatmadan, korkutmadan kaliteli oyunlar kurmak ve vakti geçirmek oldu. Ama kalabalığa karışıp, insanların çocuklara karşı tavırlarını izlemeye aldığım da sukutu hayale uğruyorum.

Sevgili Büyükler!

Bir çocuk su isterken bardağı ona bir verip bir çekmek, bunun için onu bağırttırmak hatta ağlatacak bir pozisyona getirmek bir oyun değildir. Düpedüz çocuğun zaafıyla oynamak, masumiyetini kirletmektir.

Bir çocuğa şunu yaparsan şunu veririm deyip istediğinizi alınca verdiğiniz sözü unutmuş numarasına yatmak, parka götürürüm, şeker veririm, sana şunu alırım deyip hiçbirini yapmamak marifet değildir. Bunun adı çocuğunuzu yalana alıştırmaktır.

Bir çocuğun karşısında üzülmüş, ağlamış numarası yapıp onu izlemek onun duygularıyla oynamak, onu hissizleştirmektir.

Bir çocuğu daha güzel sohbetlere dalmak, çay keyfi yapmak için iğne yaparımlarla  korkutmak akıl işi değildir.

Bir çocuğu beceremediği bir iş yüzünden yaftalamak, onun bunun çocuğunu örnek göstermek, onun cesareti kırmaktır.

Dahası bunları kendi çocuğunuza değil bir başkasının çocuğuna yapmanızın hiç affedilir tarafı yoktur. Onlar bebekte olsalar, çocukta olsalar sizi anlayan, bilinçli hareket eden, her söylenileni duyan, her gördüğünü kaydeden bireylerdir. Onlar içimizin saflığı, temizliğidir.

Büyüdük ve kirlettik dünyayı, bırakalım onlar temiz kalsın.. bütün masumiyetlikleriyle tebessüm etsinler hayata ve bize.. Hemde gözleriyle..

You may also like

9 yorum

  1. Evet canım sen dürüst, masum, yumşak huylu yetiştiriyorsun. Kendi başına kaldığı zaman yırtıcı, ittirip geçen, kural tanımayan insanlarla karşılaşınca şok oluyorlar.

  2. bembeyaz bir sayfadır elimize verilen ve o sayfayı güzel şeylerle doldurmak tüm samimiyetle…

  3. Nedret; çok mu korumacı yaklaşıyoruz bilmiyorum ama gerçekten onların duygularıyla oynanması beni çok incitiyor.

  4. Eywallah tespitler çok güzel…
    Hissederek yaşayarak yazılmış bir yazı, bize de okuyup uygulamak düştü biiznillah…

  5. Kesinlikle tamamına katılıyorum ve bu tür şeylere tanıklık etmek gerçekten sinir bozucu…

  6. doğru söylüyosun da bizim babaannemiz hav hav dan korkutmuş işimizede yaramıyo değil hani uyumadığında köpek sesine hemen siniyo bide kışlıklara hiç alışamadı üstünü çıkarırken de hav hav işe yarıyo nasıl?…:))

  7. : ) Fatma;
    Ben ne olursa olsun çocuğun korkutulmasından taraf değilim. Bazı şeylerden elbette çekinmesi gerekiyor, çünkü anne olarak bazen sözümüzü geçiremediğimiz oluyor ama korkarak değil çekinerek, yapmaması gerektiğini bilerek hareket etmeli.

    Cesaretli olsun çocuklarımız korkak değil ; )) herkese ve herşeye karşı..

  8. ne çok haklısınız..
    siz ne kadar özenle yetiştirmeye çalışın evladınızı, birileri bir anda yıkıyor…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir