Anne olmak..

Sebzelerin vitamini ölmesin diye buharda haşlayan, ardından yine vitamini ölmesin diye tel süzgeçten geçiren, bunu yaparken tel süzgeci kıran, üstüne üstelik sadece üç günlük püre çıkaran annenin, bu püreye ağzını açmayan ama gülümsemek için ağzını kocaman açan bebeğini görünce bütün yorgunluğu ve dahi siniri geçer. Bunu bir gün değil bir ömür sürdürebileceğini farkeder, bir tek gülücükleri için..

Bu arada sağlam bir süzgeç önerisi olan var mı? : )
Ve yazıya konu olan sebzeler:
Patates
Havuç
Brokoli
Ispanak
Pancar

You may also like

3 yorum

  1. yazılanların başka birilerinde de aynı şekilde de karşılık bulması sadece annelikle açıklanabilri galiba:) yalnız hegün taze çıkarsan daha iyi olmaz mı:) patates ezilen bir aparat var ya onu ve ya tel değilde daha sert olan çelik süzgeçlerden deneyebilirsin. naçizane tavsiyemdir:) görüşürüz şeydacım.. öpüyorum kızları.

  2. ayrıca cam rendeyi unuttum. o da işine yarayabilir.

  3. Cam rendeyi meyvelerde kullanıyorum, ama sebzede sanırım bir çelik süzgeç kullansam daha iyi olacak, öyle görünüyor : ) Ve haftalık yapıp donduruyorum ben, biraz daha pratik oluyor. vitamini de içinde saklı
    Hatta tavsiyede edebilirim, hem anne sütünü hemde sebzeleri bu şekilde yapıp buzlukta haftalık muhafaza edebilirsiniz. Oldukça pratik, yalnız biraz fazlaca sebze kullanın zira benim gibi ancak 2-3 öğünlük püre çıkartabilirsiniz ; )

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir