Ağırladığımız bayram, tavşanımız ve geçen günler..

İnsan bir şeyi ertelemeye görsün bir daha toparlaması oldukça güç oluyor. Hele anneyse, günü gününe tutmuyor ve her an yeni bir şey olup onu şaşırtıyorsa, ertelemelerin yerini istikrar ve düzene bırakması gerekiyor. “Öyle oluyor mu? Olabiliyor mu?” sorusuna pek yanıt veremiyorum : ))

Blogumda son zamanlarda benim ertelemelerimden nasibini aldı. Sürekli kendi içimde yazıp yazıp dursam da bir türlü ekleyemedim.. Arada ramazanı ve bayramı ağırladık. Davetlere katılıp, oyuncaklar diktik, her geçen gün büyüyen bebeğimizi  izledik, izledik..
Ramazan her zaman ki güzelliğiyle geçmesine rağmen, bayram buruktu biraz benim için. Ailemden ve memleketimden uzakta olmamın etkisi belki de ama en çok da heyecanla beklenen bir bayram sabahının olmayışı, döne dolana barış amcanın “bugün bayram erken kalkın çocuklar” şarkısını duy(a)mayışım, kapıya gelip bütün neşesiyleiyi bayramlaaaardiyecek çocuklar beklerken, tek bir ziyaretin bile olmayışı, ceplerimin eskisi gibi bayram şekerleriyle dolmayışı.. dahası .. dahası.. uzayıp gider ..
Onlar gider bir kez daha, daha güzel gelmek üzere : )) bize de bir sonrakine en güzel şekilde ağırlamak düşer..
Fotoğrafında bize gülümseyen tavşanımızın hikayesini de paylaşıp yol alalım bizde. Tavşanımız geçen hafta doğum günüsü olan benim arkadaşım, kızımın şeker teyzesi olan Hatice içindi. Yaptığım oyuncaklar arasında en sevdiğim bu tavşan diyebilirim çok şirin geliyor gözüme : ) Biz hediyemizi verirken öğrendik ki arkadaşımın elinden bunu alacak bir bıcırık geliyor. Sevindik, mutlu olduk, tebessümlendik ; ) Burdan anneye keyifli geçecek bir hamişlik diliyorum. Fotoğrafı arkadaşım hazırlayıp göndermiş değiştirmek istemedim aynen ekliyorum.

Ben de bu tavşandan istiyorum derseniz iletişim bölümünden irtibata geçebilirsiniz. : ))

You may also like

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir