Kelebek etkisini bilir misiniz ?

Amazon Ormanları’nda bir kelebek kanat çırpar ve bu kelebeÄŸin kanat çırpmasından ABD’de fırtına kopar..

Bazen sabah neÅŸeyle uyanan bebeÄŸimizin tebessümü, çığlıkları, bazen özlemle uÄŸurladığınız eÅŸinizin sözcükleri, bazen çook uzaklardan konuÅŸtuÄŸunuz ailenizin “günaydın” sesleniÅŸleri, bazen alışveriÅŸ esnasında tebessüm eden bir kasiyer, “iyi günler” diyen bir komÅŸunuz, yürürken parkta gördüğünüz çocuklar, uzaklarda seyir halinde olan bir gemi, dalgalar, gökyüzü, gün, güneÅŸ, gece.. hepsi ama hepsi içinize farkına varamayacağınız kadar mutluluk doldurabiliyor. Bir tebessümden fırtına kopabiliyor, bir aÅŸk çıkabiliyor..

İşte böyle,  beni de her gün tebessüm ettiren, deneyimlerinden istifade ettiren, yeni keşifler yaptıran, bana ilham veren, bazen dinlendiren, bazen güldüren, bazen sadece okuyup, sadece dolandığım sayısız blog var. Ama en özelleri anne blogları. Bu vesileyle belirtmeliyim ki hepsinden çok şey öğrendim, hala da öğreniyorum, iyi ki yazıyorsunuz anneler, iyi ki paylaşıyorsunuz, iyi ki annesiniz ve varsınız..

Dün öğrendim ki annecafe bir ödül göndermiÅŸ bize. Çok tatlı, çok ÅŸirin bir ödül. Kendisine bir kucak tebessüm gönderiyorum. Beni “çocuklarına oyun ve oyuncak uyduran, “çocuklar gibi eÄŸlen”meyi bilen ve dünyayı çocukların gözünden anlamaya çalışan” bir anne olarak gördüğü için..

Ben de bu ödülü yazan yazmayan bütün annelere gönderiyorum.. Onlar zaten çocuklarına yazıyorlar, çocuklarıyla yazıyorlar.. bütün dünyaya..

Tezgahta çıkarmaya çalıştığım kalıplar, dikilmeyi bekleyen siparişler, yarı tamam maymuncuklarım ve yeni projelerim var?

Ben bunları yapmaya çalışırken kızımda bol bol düğme kavonozumla oynayıp, iplik kutum ve kumaş dolabımı karıştırıyor, nasıl keyif aldığını tahmin edersiniz heralde : ) Bana da onun iki dakikada dağıttıklarını işimi bitirince saatlerce toplamak kalıyor : )

Bu arada fotoÄŸraftaki kutuda Karya’ya yolladığımız rakam setimiz var ..

Güle güle oynasın ; )

Eşimin yeğenleri Süleyman ve Esad için, bugün hazırladığım yaş kurabiyeleri. Hayırlı ve aydınlık bir ömürleri olur inşaallah..

Herkese bol tebessümlü bir haftasonu diliyorum..

Soğuk hava şartları dolayısıyla evde geçirdiğimiz şu günlerde hem anne, hem kız olarak sızlanıp duruyoruz. Pencerelerden seyre dalıp, anne kız el ele yürüyüş hayalleri kuruyoruz, ki artık iyiden iyiye yürüyoruz, hatta koşar adımlarla ilerliyoruz. Gittikçe oda sayısı azalan bir evin içinde hapsolmuş gibi hissetmeye başladı ufaklığım kendini, durmadan beni çekiştirmeye , kapı sesiyle çığlıklar atmaya, eve biri geldiğinde yada biryerlere gidildiğinde kendini kaybetmeye başladı : )

Dün sıkılan kızımla neler yapabilirim diye düşünüp parmak boyası hazırlamaya karar verdim. Aramız oyuncaklarla pek iyi olmadığından ve kalem kağıdı çok sevdiğimizden  resim yapmak iyi gelir, hoşlanır diye düşündüm. Bir miktar suyla bir kaşık unu pişirip gıda boyalarıyla renklendirdim. Aslında hazırda sebze sularım olsaydı onlarla daha doğal parmak boyaları elde edebilirdik (havuç, ıspanak, pazı, limon yada domatesle yapılabilir )

Ve hazırladığımız boyaları önümüze aldık, önlüklerimizi giyindik, önce ona nasıl yapabileceğini gösterdim, bir kaç kere denedim, kendisinin parmaklarını da boyaya batırdım ama rahatsız olduğunu farkettim : ) eline bulaşan boyaları mıncıklamaya ellerimi sil diye göstermeye başladı. Ve bir daha yaklaşmadı boyalara : )) Naptıysam ilgilenmedi, hevesim yarım kalmasın dedim ve devam ettim resmetmeye, ortaya bu çıktı : ))

Annenin parmakları :)

Aslında bu sadece yılın değil, kızımın ağzından bilinçli ve farkında olarak söylenen ilk kelime.. Tarifi olmayan bir mutluluk bu, her tarafıma tebessüm bulaştıran, her duyduğumda kızıma sımsıkı sarılmaktan kendimi alamadığım şey..

Anne olmak ne güzel ÅŸey Allah’ım..

Bazen aÄŸlayarak, hatta en çok aÄŸlayarak, bazen dolanıp dururken ardarda tekrar ettiÄŸi, bazende “adee”lerin arasına karışan bir kelime “anne”.

Bugün burda olduğun için, varlığınla içimin ışığı, aydınlığı olduğun için, bana beni yeniden keşfettirdiğin için çok şanslıyım. Şuan hissettiğim bu mutluluk, seni bir ömür  sarsın kızım..

Bu resim bana hep çok sevimli gelmiştir. Şemsiye kullanmayı sevmeyen beni ve her yağmurda ısrar etmekten geri durmayan annemi hatırlatır. Muhtemelen ilerde bende bu hale geliceğim..: )