Günlerdir bekliyorum.. Eylül’ü olmasa da yağmuru bekliyordum.. Serinliği.. Şöyle rahat nefes alıp vermeyi.. Hafif hafif üşümeyi.. Dönüp Rabbe şükretmeyi..

Ve bugün oldu.. yağmur geldi.. şehre geldi.. içime geldi.. Sonra şöyle bir takvime uzanıverdim ki Eylül’de gelmiş.. ikiside hoşgelmiş ..

Canlı yayın aracımız sonunda bitti. Başına gelen sanatsal kazadan sonra yeniden hazırladım. Diğeriyle birebir aynı. Daha ziyade maket oyuncak tarzında. Tek farkı daha önceki aracın merdiven ve trabzanlarını yapıştırıcıyla tutturmuştum ve biraz hassas olmuştu. Bu defa çubukların üzerlerini iple kaplayıp dikerek tutturdum ve daha sağlam oldular. Okumaya Devam Et »

İşte yeni bir kitap daha, kaç oldu sahi : )

Çok farklı değil diğerlerinden Eylül için hazırlandı. Şimdiye kadar yaptığım kitaplarda genelde anneler bebeklerinin kıyafetlerini gönderiyorlardı. Eylül’ün annesi gönderemedi. Bende elimdeki malzemeleri kullanmaya çalıştım. Okumaya Devam Et »

Eğer 2 yaşın üzerinde - ki biz henüz girmedik – bir bebeğiniz varsa mutlaka sevgili Caillou’ dan haberiniz vardır. Caillou bir çizgi film kahramanı, bizim kızında kahramanı : ) Evimizde TV olmamasına rağmen, henüz üç beş kelime söylüyor olmamıza rağmen tuhaftır ”Caillou” bunların arasında. Nasıl alıştık, nasıl böyle sever olduk bilemiyorum ama uyanıp “anne mama” diyen çocuk şimdilerde uyanıp “anne kaluuu” der oldu : )

Bir kaç gün evvel evokulum sitesinde Caillou oyunlarından birine rastladım. Hem aktivite olması açısından hemde daha çok ilgisini çekeceğinden hazırlamaya karar verdik. Okumaya Devam Et »

Daha önce Cihan Haber Ajansı’ ndan bir muhabir için canlı yayın aracı hazırlamıştım. Şimdi bu araçtan bir sipariş daha aldım. Ve hafta içi teslim etmek üzre başladım hazırlamaya.

Genelde siparişlerimi kızım uyuduğu zaman yapmaya çalışıyorum. Şayet uyanık olursa benim yaptığım her şeyi tek tek, gözümün önünde yada gizliden kendiside yapıyor. Bu sebepten malzemelerim genelde çift : ) İki cetvel, iki mezura, kullandığım kumaşın artanı mutlaka onun elinde.. böyle böyle çalışıyoruz : )

Dün her şey kızımı uyuttuğum saatlerde aracın el dikişlerini yapmak için işe girişmemle başladı. Bir kaç işlemesini yaptım ki benim kız uyandı. Uyandı ve derhal malzemelerime koştu, bende onu oyalayacak bir video ayarlayıp malzemeleri toplayayım diyordum ki, arkamı döndüğümde kızım aracı bir sanat eserine çevirmişti. Dondum, afalladım, o dönüp videosunu izlemeye başladığında ben elimde kızımın üzerini karaladığı araca baka kaldım..

Şimdi tekrarını yapmak için işe girişme vakti. Bu da kızıma kaldı tabi ki.. Tuhaf olan ilkini yaptığımda da benim hatam yüzünden elimize bir araç daha kalmış olması : ) Okumaya Devam Et »

Bazen küçücük bir şey sizi mutlu etmeye yeter..